you که توی زبان انگلیسی امروزی هم حالت جمع و هم مفرد داره ، در گذشته فقط مختص حالت جمع بوده
- حالت مفرد دوم شخص خودش ضمیر جدایی داشته به نام thou (þu) که تلفظش چیزی بین تُو یا ثُو بوده(هم ریشه با تو در فارسی ، تی در روسی ، دو در آلمانی ، تُ در لاتین و...)
- مثال : من دوستت دارم : Iċ lufie þē ( ایک لوفیه تی)
- مثال : تو مادر من هستی þū art mōdor mīn (تو ارت مادور مین)



