بعد از جام ملتها بدون توجه به نتیجه کیروش دوران ۷ سالهش رو تو ایران تموم میکنه.
شاید هفت سال پیش رو کسی یادش نباشه اما اون موقع تیم پنجم آسیا بودیم، تو مقدماتی جام جهانی تو گروهی که کره جنوبی، عربستان سعودی، کره شمالی و امارات در کنار ما برای راهیابی به جام جهانی میجنگیدن پایینتر از همه تیم ها به جز امارات قرار گرفتیم. الان جایی هستیم که برای اولین تو تاریخمون دوبار پیاپی به جام جهانی میرسیم و تنها یک کم دقت از طارمی تا صعود به عنوان تیم اول گروه مرگ جام جهانی فاصله داشتیم.
بحث درباره کیروش اگه بیش از حد روی برانکو تعصب نداشته باشید خیلی ساده س و لذا دلیلی هم برای بحث کردن در این باره وجود نداره.
اما بعد کیروش چی؟؟؟؟
قرار بگیم خب دفاع بسه و ما میخوایم تیکی تیکی شیم؟ چیکار میحوایم بکنیم دقیقا؟
قراره هر کاری که کیروش کرده رو نابود کنیم و از صفر شروع کنیم؟ مثل کاری که گواردیولا تو بایرن کرد؟ یا قراره یه مربی بیاریم که با وجود تفکرات متفاوت، به دسترنج هفت ساله کیروش احترام میذاره و مبتنی بر اون و در راستای اون عمل میکنه؟ کاری که تو یوونتوس دیدم.
قراره چی بشه؟ کیروش تو بحث فنی عالی بود ولی حواشیش زیاد بودر ما این همه سال حواشیش رو تحمل کردیم که فقط هفت سال داشته باشیمش؟؟؟؟ بهتر نیست مربی بعدی در کمال دقت انتخاب بشه؟ نشه مثل کواچ والیبال که در کوتاه مدت عالی کار کرد ولی الان داریم میبینیم چه به روز والیبال اومده و از اون غول جهانیای که بودیم به یک تیم صرفا خوب تبدیل شدیم.
برای کیروش بعدی کیو مدنظر دارین؟