طرفداری - پپ گواردیولا، سرمربی منچسترسیتی در کنفرانس مطبوعاتی پیش از دیدار مقابل شاختار دونتسک شرکت کرد

به گزارش men، پپ گفت:

دی بروین، مندی و واکر آماده‌اند؟ هر بازیکنی که به اوکراین آمده یعنی آماده هستند.

داشتن بازیکنانی که به اردوهای ملی نمی‌روند، چقدر خوب است؟ شما هیچ وقت نمی‌دانید. لاپورته دیر یا زود به تیم ملی فرانسه دعوت خواهد شد چون پیدا کردن مدافع مرکزی چپ پایی بهتر از او دشوار است. ما هرگز بازیکنانمان را مجبور به خداحافظی از بازی‌های ملی یا نه گفتن به تیم کشورشان نمی‌کنیم. شرایط همین است. نمی‌توانیم انکار کنیم که برای بازیکنان 32، 33 ساله داشتن 10 روز استراحت بین بازی‌ها به لحاظ ذهنی خوب است ولی از طرف دیگر انگیزه بازی در جام‌های جهانی یا اروپایی هم تجربه خوبی است. 

داوید سیلوا و فرناندینیو دو سال دیگر قرارداد دارند اما باید روز به روز به آینده‌شان فکر کنند. ماه به ماه. سپس در پایان فصل از خودشان سوال کنند که آیا هنوز هم آماده بازی کردن هستند یا خیر. توصیه من به آنها در آن زمان این است که بازی کنند؛ شما باید بازی کنید.

فرناندینیو می‌تواند به هر مربی کمک کند تا به خوشحال‌ترین و خوش‌شانس‌ترین مربی دنیا تبدیل شود. او همه توانش را در زمین می‌گذارد و داشتن او در تیم‌تان، لذت بخش است. او انسان و بازیکنی خاص است که همواره با روی باز از پیشرفت کردن و بهتر شدن استقبال می‌کند.

شروع فصل چطور بوده است؟ کاملا خوب. باید بدانیم از کجا آمده‌ایم. گلایه زیادی ندارم. حتی در بازی‌هایی که امتیاز از دست دادیم هم خوب بازی کردیم. به جز 45 دقیقه اول مقابل لیون که مثل همیشه بازی نکردیم. بازیکنان هنوز هم از فوتبال بازی کردن لذت می‌برند و دیدن هر روزه آنها در تمرینات بهترین مدرک برای اثبات این ادعا است. آنها هنوز هم انگیزه بالایی دارند.

بعد از بازی با لیون به بازیکنان چه گفتم؟ گفتم از این باخت درس بگیرید. سطح لیگ قهرمانان اروپا از لیگ برتر بالاتر است. بنابراین باید بیشتر تلاش کرد. آسان به نظر می‌رسد ولی نیست. وقتی یک بازی را با اختلاف زیاد می‌برید هم آسان نیست. پس از این باخت درس بگیرید چون هنوز 15 امتیاز دیگر برای کسب کردن وجود دارد. برای رقابت کردن باید فشار رقابت‌ها را حس کنید. تنها کاری که پس از باخت می‌توانید انجام بدهید این است که یاد بگیرید و آن را در آینده تکرار نکنید. 

من در بارسلونا متولد شدم و آنجا بزرگ شدم. از وقتی در فوتبال گام گذاشتم، تنها راه نجات، بردن است و من باید ببرم. ولی این را هم آموختم که وقتی شکست می‌خورید هم زندگی ادامه دارد و یک شانس دیگر هم به دست خواهید آورد. آنچه فصل گذشته از تیمم دیدم، صادقانه بگویم ما هنوز برای قهرمانی اروپا آماده نیستیم. من این احساس را دارم. این به این معنا نیست که ما برای قهرمانی تلاش نخواهیم کرد ولی برای بردن لیگ قهرمانان اروپا، خواستنِ تنها کافی نیست. باید تجربه داشته باشید. از هر بازی درس خواهیم گرفت.

برای قهرمانی در اروپا همه اعضای باشگاه باید آن را بخواهند. مالک، رئيس، هواداران، مربی، بازیکنان. همه باید مشارکت داشته باشند. همه باید فشار بیاورند و یک گام رو به جلو بردارند. همه باید ذهنیت قهرمانی داشته باشند و درگیر قضیه شوند و ما هنوز این را نداریم. هواداران به شما فشار می‌آورند تا قهرمان اروپا شوید و وقتی این اتفاق بیفتد، شما به جام نزدیک‌تر می‌شوید. ما تیم خوبی هستیم و این را نمی‌توان انکار کرد ولی برای قهرمانی اروپا به چیزی خاص نیاز داریم که الان آن را نداریم. شاید در آینده. دیر یا زود ما هر سال به این جام نزدیک‌تر می‌شویم و امیدوارم هر چه زودتر آن سال از راه برسد.