به نسبت بازی های قبلی ، خیلی خیلی بهتر بودیم ...
اوضاع تیم از لحاظ روحی روانی فوق العاده عالیه ، با ورود رونالدو یووه به یک "قاتل بدون ترحم" تبدیل شده و هر بازی فقط و فقط واسه برد میاد فرق نداره تیم مقابل یانگ بویز باشه ناپولی باشه یا منچستر ... تو بازیای بزرگتر و سخت تر هم انتظار میره همچین یووه ای رو شاهد باشیم!
.
از لحاظ تاکتیکی و استراتژی بازی پیشرفت بسیار خوبی رو در حفظ توپ پرس از جلو داشتیم که بخش اعظمی ازش مربوط میشه به بازگشت بونوچی که به خوبی تو دقایق حساس ، بازی رو کنترل میکنه و باعث میشه تیم نفس تازه ای بکشه و خودشو برای یک حمله دیگه بازسازی کنه!
.
اما .. ضعف اصلی که همچنان بر یووه و مکس آلگری وارده ، عدم برنامه یا پلن مناسب برای گلزنیه ، توی این 12 بازی که از تیم شاهد بودیم 25 گل به ثمر رسیده که فارغ از دو پنالتی پیانیچ ، دیگه هیچ کدوم از این 25 تا شبیه هم نبوده و هرکدوم یا با اشتباه مدافعین حریف یا اتفاقات و یا خلاقیت بازیکنان بدست اومده . این بی برنامگی در حمله رو میشه در 20 دیقه پایانی بازی با جنوا مشاهده کنید ، وقتی تیم برای برتری نیاز به گل داشت چیزی جز زیر توپ زدن و سانتر از جناحین نمیدیدیم.
.
با این همه باید صبر کرد و صبور بود ، این یووه هنوز خیلی مچ نشده و هنوز 40 درصد یووه واقعی هستش که به 100 درصد نزدیک هم نشده ... از طرفی تیمای آلگری همیشه از نیم فصل دوم به بعد موتورشون روشن میشه ، دقیقا عین کریس !