فتح بهشت : المپیکوی دوس داشتنی این دو فصل!

همیشه متنفر بودم از  لاتزیو ، لاتزیویی  که سال  2002 وقتی 13  سالم بود حسابی  گریمو درآورد . حتی  برد دراماتیک فصل  قبلم نتونست تمام تلخیشو از بین ببره . ولی  الان ، فکر  میکنم الان دیگه تا  حد زیادی  از بین رفت ، هرچند  واقعا  دوس  داشتم چارتاییشون کنیم . خیلی  چسبید .سمیر واقعا  یکی  دو صحنه خوب عمل  کرد و هنوز  در سطح خوبی  قرار داده . اشکرینیار و کاپیتان و پرشیچ که مث همیشه ... بروزو که هر بازی  یه ورق برنده ای ، شیرین کاریی چیزی رو میکنه برامون،پولیتانو که واقعا  خیلی  بهتر چیزی  که فکر  میکردم دراومده و حتی به ماریو هم امیدوار شدم . فقط اواخر بازی انتظار  یکی د وتا تعویض  و بازی  دادن مخصوصا به لائوتارو یا زودتر اومدن گالیاردینی  و بالده رو داشتم  .