قدر بدانیم،قدر کسانی را که در کنارمان هستند اما سپاسگزار حضورشان نیستیم چرا که از درد نبودنشان نچشیده ایم!
گاهی تلنگری بر ذهن و جان زده میشود اما ماندگاریش...
به گذشته برگردیم،به زمان کودکی و خود را در قامت همان کودکانی ببینیم که میبینیم
به چه مدت حاضرید از یه کودک پرستاری کنید گریه هایش مریضیش بیداری کشیدناش و تمام کارهایی که لازمه اوست در حالیکه قطعا در بهترین شرایط یک کودک، چند دقیقه ای مراقبش بوده اید
یک کودک چقدر مخارج دارد؟! به چه امکاناتی نیاز دارد؟ به چه مدت میتوانید امکاناتش را فراهم و مخارجش را بپردازید؟ در حالیکه نسبت به سختی در آوردن اندکی پول آگاهید
این خط را طی میکنید و تا اینجا که هستیم پیش میرویم ولی واکنش امروز ما نسبت به پدرومادرمان، و تمام کسانی که محبتشان را بدون ذره ای چشم داشت به ما ارزانی داشتند ؟!
خلاصه بگویم از من حقیر یک مطلب را در خاطر داشته باشید،قدر 2 چیز را در زندگیتان بدانید؛ اولی سلامتی دومی کسانی که به شما بی دلیل محبت میکنند. امید است ،نباشد قدردان واقعی آن زمانی باشید که آن را از دست داده اید که دیگر بی فایده است...
پ.ن: من خیلی دیگه نمیرسم بیام ولی آهنگم به یاد ممد گذاشتم که نمیدونم هست یا نه ولی امیدوارم تمام کسانی که تو این سایت باعث شادیمان شدند هرجا هستند، سلامت باشند