اشکهایی که یک دنیا حرف پشتشه ...
وقتی که اینجوری اشک میریخت چه لحظه هایی که از ذهنش رد نمیشدن و به چه روزهایی که فکر نمیکرد...
به ۲۶ ژوئن ۲۰۰۸ و روزی که در مدیسون اسکوئیر گاردن بالاتر از راسل وستبروک به عنوان انتخاب اول درفت وارد nba شد...
به ۳ می ۲۰۱۱ و روزی که بالاتر از دوایت هاوارد،لبران جیمز و کوبی برایانت به عنوان جوانترین mvp فصل عادی معرفی شد و در ۲۲ سالگی خیلی زود وارد تاریخ بسکتبال شد...
به ۲۸ آوریل ۲۰۱۲ و روز نحسی که با پاره شدن acl او قلب کل شهر شیکاگو و میلیونها هوادار او در کل جهان پاره پاره شد...
و به تمام تلاشهای بی سرانجامش برای برگشتن به فرم mvp خودش در این سالها...
احتمالا او دیگه هیچ وقت به بهترین روزهای خودش برنمیگرده ولی همین جرقه ها هم کافیه برای ما که بدونیم اگه کریر او طبق روال عادی جلو میرفت امروز پوینت گارد ایده آل رو از دریچه دریک رز میدیدیم و نه هیچ کس دیگه ای...