زمانی پرسپولیس ما رو از زندگی ناامید کرده بود، باخت های پی در پی، مدیریت افتضاح،سرمربی های ضعیف بازیکنای فوق‌العاده سطح پایین، علی عسگر ها و فشنگچی ها و غلامرضا ها و مازیار زارع ها و نورمحمدی ها و شکوری ها، تیمی که تنها ستارش محمد نوری بود، اونموقع ما هوچی گری بلد نبودیم، بعد از باخت زمین و زمان رو مقصر نمیدونستیم، کسی نبود که واسمون جواد و نکونام و تیموریان و زندی و ...  بخره،هر چی هم اعتراض بود به بازیکنا و تیم خودمون میکردیم، اونموقع وزیر و حکومت استقلالی نبودن...