جونم به این بچه ها که با درد و مصدومیت و مشکلات مختلف مثل مرد بازی می کنن.
جونم به این بچه ها که از بازی با السد و سایپا میشد به وضوح دید که دیگه تو ساق پاشون جونی نمونده اما دارن همه ی وجودشونو میذارن تا تیم تو محرومیت هم سرپا بمونه.
هرنتیجه ای تو فینال بدست بیاد فدای سرشون. چه اول بشن چه آخر، ما دسشون داریم، با هم می بریم، باهم شکست میخوریم.