شنبهها همیشه آغشته به کرختی و شروع هفته بعد تعطیلات آخر هفتهست، شنبهها وقت رسیدگی به کارها و شروع یک هفته دیگست، اما این جمعهای که گذشت دیگه کسی ناراحت از رسیدن شنبه نبود این شنبه به لطف برانکو و پسرانش به قرمزترین شکل ممکن شروع شد، دیگه کسی حداقل برای ۹۰ دقیقه هم که شده پیگیر بالا و پایین رفتن قیمت سکه و دلار نبود، انگار نه انگار که فردا قراره نحسترین سیزده تاریخ ایران باشه، اما خب همیشه قرار نیست ریتم زندگی انقد روی نت باشه، حالا حالمون با ۹۰ دقیقه قبل تفاوت داره، همیشه یکی پیدا میشه که این حال خوب رو خراب کنه...
مردم ما عادت دارن به شادیهای دقیقه نودی،به اشکهای شوق از بازگشت... دوباره تهران،استادیوم آزادی و دوباره معجزه... از این شنبه تا شنبه بعد تمام کامبکهای تاریخ رو از بر کنید چراکه قراره شنبه بعد بشینیم و از یک کامبک نو و تازه صحبت کنیم...
قرار ما ، نیمه دوم ، تهران ، استادیوم آزادی ، پرچم سرخ رو هم بیار ...