فقط برای چن لحظه به این تصاویر خیره بشید تا متوجه بشید چه روزای خوبی رو گذروندیم و تبدیل به خاطره شد..هیییی روزگار
چه روزایی بود که گذشت با فرگوسن و این بازیکنای دوست داشتنی و فوق العاده با غیرت ، روزایی که وقتی منچستر بازی داشت از همون صبحش خوشحال بودیم و آماده میشدیم برای تماشای بازی عشقمون و انقد شورو شوق داشتیم که اصلا برامون مهم نبود تیم چه نتیجه ای میگیره و مهم این بود که فقط بازی منچسترو ببینیم و متوجه بشیم که فرگوسن دوباره چه ترکیبیو وارد زمین کرده و بازیکنا چطور بازی میکنن...اون منچستر با بازیکنای معمولی قهرمان میشد و همه رو عاشق خودش کرده بود... خیلی زود گذشت روزایی که می نشستم پای سیستم و با تی وی سیستم بازی های منچستر و گلهای بازی رو ضبط میکردم و عاشقونه هروز نگاهشون میکردم و تنها عشق من منچستر کبیر و سر الکس فرگوسن کبیر بودو و السلام... .
تنها چیزی که منو میبره به قهقرای تاریخ و روزایی که مطمئنم داشتم از زندگی لذت میبردم و مثل الان درگیر غم و حسرت زندگی نبودم همین منچستره ، همین عشقه ، همین سر الکس کبیر و بازیکنای با غیرت و بی نظیره ولاغیر... چون اون روزا فارق از هرگونه هیاهویی در زندگی فقط یه عشق داشتم اونم منچستر یونایتد بود...
. هیییی روزگار چه کردی با عشقمون...
هنوز هم عاشق منچستر کبیرررررم ولی آدمی که با اون تیم و اون بازیکنای بی نظیر سال های قبل خاطره داره خیلی براش سخته با تیم امروزی منچستر بتونه کنار بیاد و مثل گذشته بهش عشق بورزه...