بهشت و جهنم برای تمام ایتالیایی ها در کمدی الهی دانته آلیگیری خلاصه می شود.سرگذشت خیالی دانته که در جستجوی عشق فلورانسیش بئاتریس پورتیناری، طبقات دوزخ را در می نوردد. می سوزد، درد می کشد، از برزخ می گذرد و دست آخر در بهشت به وصال معشوق می رسد. 626 سال بعد از مرگ دانته، در نهم نوامبر 1974 پسری در کونلیانو متولد شد که زندگی اش را برخلاف دانته با وصال معشوق در بهشت آغاز کرد. قصه عشق ابدی الکس دلپیرو، پینتوریکیوی دوست داشتنی تورین به بانوی پیر، خیلی زود از سرزمین چکمه هم فراتر رفت. وقتی آله در 1996 جام گوش دراز رو پس از یک وقفه 11 ساله برای یوونتوسی ها بالای سر برد، همه فهمیدند عشق جوانک خوشتیپ به بانوی پیر، مثل عشق دانته به بئاتریس می تواند مبنای خلق یک شاهکار ابدی در مستطیل سبز باشد. . برخلاف دانته، الکس اما ماجرای عشقش را از بهشت آغاز کرد. از ایستادن بر بام ایتالیا و قاره سبز. اگرچه شکست های پیاپی در قدم آخر لیگ قهرمانان برای او و هواداران بیانکونری حکم جهنم را داشت، اما در حقیقت جهنم سخت تری برای آله در راه بود. اگر عشق دانته به بئاتریس مثل یک راهنمای نامرئی او را از جهنم به بهشت هدایت کرد، عشق الکس به بانوی پیر آنهم وقتی در اوج شهرت و محبوبیت بود او را به جهنم سری بی فرستاد. وقتی ستارگان بیانکونری یکی پس از دیگری به پیراهن سیاه و سفید پشت می کردند، مرد جذاب تورین، مثل قنقونسی از خاکستر جهنم بلند شد. او عشقش به بانوی پیر را فریاد کرد. وقتی به تمام جهان اعلام کرد «یک جنتلمن واقعی هیچوقت بانوی خود را ترک نمی کند» انگار واقعا دانته یک بار دیگر در سرزمین عشق متولد شد. . الکس در جلد دوم کمدی تازه ایتالیای ها، در آرزوی عشق ابدی اش به بانوی پیر به دل جهنم زد. وقتی در زمین های کوچک به مصاف تیم های بی افتخار سری بی می رفت، قدم به قدم و ثانیه به ثانیه برای رسیدن به بهشت مبارزه می کرد. یک سال بعد، آله شانه به شانه همراهان وفادارش به سری آ برگشت اما برزخ طولانی تری برای او در راه بود. پینتورکیو در لباس بیانکونری می جنگید اما زخم های چرکین جهنم دست بردار نبودند. نتایج ضعیف ورتبه های باورنکردنی در پایان فصل، اما هزینه عشق ابدی آله به بانوی پیر بود. وقتی پس از آن نمایش خیره کننده در سانتیاگو برنابئو، تمام ورزشگاه به افتخارش ایستاد معلوم بود این برزخ دردناک به مقصدی جز بهشت منتهی نخواهد شد. الکس پای عشقش به بانوی پیر ایستاد و یک بار دیگر بیانکونری را به قله سری آ رساند. برای پسر محبوب تورین که حتی در آتش جهنم هم دست بانوی خود را رها نکرد، روز وداع می توانست جهنم دیگری باشد. الکس اما در ایستگاه پایانی، قطره ای اشک نریخت. برای کسی که تمام طبقات دوزخ و برزخ را به هوای عشق ابدی اش تجربه کرده بود، خداحافظی هم حکم بهشت را داشت. چرا که آله به بانوی پیر رسیده و او را دوباره به قله ایتالیا رسانده بود. درست مثل پایان ماجرای دانته و بئاتریس. عشقی که اگرچه در جهان واقعی با مرگ بئاتریس به وصال بدل نشد اما نتیجه اش شاهکاری شد به نام کمدی الهی.
نويسنده:حسن_حسن_زاده منبع: فوتفان