زخمی و خونین، بر زمین افتاده و کم جان، در لبۀ مرگ ایستاده ایم: ما پرسپولیسی های 19 آبان 1397.
کسی را به بازگشت و برخاستن ما امید چندانی نیست؛ حتا خود نیز، در خلوت و تنهایی مان، بارها از عظمت رسالتی که بر دوش داریم لرزیده ایم و، به تعبیر محمد علی، اینک لحظۀ «مواجهه با حقیقت» درست در وسط رینگ فرا رسیده است.
در میانۀ کینه ها، اهانت ها، دشمنی ها، و صد البته خنده ها، دوستی ها و امیدها، پای به میدانی می گذاریم که یا گور قهرمانان شهید و مصلوب ماست یا بلندای فتح بزرگترین نبردهای قارۀ کهن.
بیایید به شورشیان و انقلابیون می 1968 گوش بسپاریم و گام به نبرد نهایی بگذاریم: «واقع بین باش، ناممکن را طلب کن»