گدایی در ایران باستان ننگ بود و اگر فردی به فقر دچار میشد باید به سرپرستی یکی از نزدیکان در می امد از زبان اهورا مزدا نقل شده است ان زمانی که خشکسالی و دروغ در مملکتی باشد،فقر هم هست