پس از اتفاقات تلخ و غیر حرفه ای که در آخرین روزهای قبل از جام جهانی روسیه رخ داد، به خصوص مناظره علی کریمی با محمدرضا ساکت در برنامه نود، بهترین تصمیم برای کیروش خداحافظی از فوتبال ایران بود..
هنگامی که بی اعتمادی و بدبینی جایگزین اعتماد می شود، هر تصمیم و رفتار سرمربی به مشام تعدادی خوش نمی آید و سعی در ایجاد حاشیه و شایعه پراکنی می کنند..
البته ناگفته نماند حذف سید جلال حسینی از لیست بازیکنان تیم ملی، بیشترین تاثیر ممکن را در کاهش محبوبیت کیروش داشت و البته هیچگاه دلیل قانع کننده ای در این خصوص ارائه نداد.. همچنین اصرار او بر استفاده از روزبه چشمی در خط دفاعی که باب میل هیچکس نیست و عدم استفاده از رضا قوچان نژاد در بازی های جام جهانی و مجددا تاکید او بر استفاده از احسان حاج صفی و مسعود شجاعی و برخی بازیکنان دیگر در شرایطی که جایگزین های خوب و آماده ای دارند..
تمامی این عوامل و بی احترامی به بزرگان فوتبال ایران، دست به دست هم دادند تا از محبوبیت کیروش بسیار کاسته شود و در شبکه های اجتماعی نام وی از کوروش مقدس به دلال موزابیکی تغییر عنوان داد؛ البته هیچگاه نمی توان منکر زحمات بی شمار او و اعتباری که برای تیم ملی ایران آورد، شد. همین بس که پس یا قبل از هر بازی، اهالی رسانه تیم مقابل از سرمربی تیم ملی ایران بعنوان برگ برنده نام می برند..
با این حال، با این جو بدی که ایجاد شده هر تصمیم کیروش و هر سخن او جنجالی به همراه دارد، اگر ا. بازیکنان تیمی دعوت کند، فحش می خورد و اگر دعوت نکند باز هم فحش می خورد؛ اگر بازیکن بی نام و نشان بیاورد، میگویند دلال است، اگر نیاورد می گویند توجهی به لیگ ندارد..
در این شرایط، بهترین تصمیم جدایی وی از تیم ملی ایران هست و آمدن شخصی دیگر تا به دور از هر حاشیه و هیچگونه ذهنیتی بتواند به فعالیت خود ادامه دهد..
نگارنده: احسان نعمتی