۵ شعار برتر هواداران منچستر یونایتد

پایگاه هواداران منچستریونایتد در ایران - هواداران منچستر یونایتد در دنیا به عنوان یکی از بهترین ها و البته پرتعدادترین هواداران شناخته می شوند، بنابراین بسیارعادی است که شعارهای زیادی هم داشته باشند که به تیم و بازیکنانش تقدیم می کنند. بعضی سرودها برای مواقع خاص خوانده می شوند اما برخی دیگر در طی دهه ها باقی می مانند.

۱- Glory Glory Man United

Glory, glory, Man United, Glory, glory, Man United, Glory, glory, Man United, And the reds go marching on, on, on… افتخار، افتخار، منچستریونایتد(۳ بار) و سرخ ها به جلو گام برمیدارند … بدون شک این محبوب ترین شعار در بین تمامی شعارهای باشگاه منچستریونایتد می باشد. در اصل توسط بازیکنان منچستر در سال ۱۹۸۳ ضبط و در همان سال پیش از فینال اف ای کاپ برابر” برایتون اند هو آلبیون” عرضه شد. این ترانه، که بر همان وزن آهنگ ” Glory Glory Halleluiah” خوانده شده بود، به زودی بر سر زبان هواداران منچستر یونایتد افتاد و تا امروز هم به خواندن آن ادامه می دهند. ۲- Red Flag Flying High

United’s flag is deepest red It shrouded all our Munich dead Before their limbs grew stiff and cold Their heart’s blood dyed it’s ev’ry fold Then raise United’s banner high Beneath it’s shade we’ll live and die So keep the faith and never fear We’ll keep the Red Flag flying here We’ll never die, we’ll never die We’ll never die, we’ll never die We’ll keep the Red flag flying high ‘Cos Man United will never die پرچم یونایتد سرخ ترین است آن تن همه مردگان مونیخ را می پوشاند قبل از اینکه اندامشان سفت و سرد شود و خون قلبهایشان رنگ ببازد سپس پرچم یونایتد به اهتزار در می آید و در زیر سایه آن ما زندگی می کنیم و می میریم پس ایمان خود را حفظ کنید و هرگز نترسید ما پرچم سرخ را در اینجا در حال اهتزاز نگه می داریم ما هرگز نخواهیم مرد، ما هرگز نخواهیم مرد ما هرگز نخواهیم مرد، ما هرگز نخواهیم مرد ما پرچم سرخ را در حال اهتزاز نگه می داریم زیرا منچستر یونایتد هرگز نخواهد مرد این شعار قطعا احساساتی ترین شعار در بین تمامی سرودهای هواداران یونایتد است. نخستین بار در سال ۱۹۵۸ به بزرگداشت ۶ بازیکن بزرگ منچستریونایتد که در تراژدی سانحه سقوط هواپیما در مونیخ جانشان را از دست داده بودند، خوانده شد. آن شش بازیکن رفتند، اما فراموش نشدند و این سرود هر فوریه به یاد جان باختگان طنین انداز می شود. این شعار همچنین یادآوراعتقاد انکارناپذیر هواداران به باشگاهشان است. در فوریه گذشته بود که بنری با مضمون ” ما هرگز نمی میریم” در اولدترافورد رونمایی شد. ۳- United Road

Take Me Home, United Road To The Place I Belong To Old Trafford To See United Take Me Home, United Road مرا به خانه ببر، مسیر یونایتد به جایی که به آن تعلق دارم به اولدترافورد برای دیدن یونایتد مرا به خانه ببر، مسیر یونایتد آهنگ بسیار محبوب ” Country Roads” که توسط جان دنور خواننده آمریکایی خوانده شده بود توسط هواداران یونایتد بدین شکل تغییر یافت و در تمامی موفقیتهای این تیم سر داده شد. این شعار یادآور تاریخ باشکوه یونایتد و هواداران وفادار این تیم است که به شدت به اینکه اعتقادشان را به یکی از بهترین باشگاه های دنیا نشان دهند، افتخار می کنند. قسمت اعظم این سرود نشان دهنده عشق هواداران به اولدترافورد- تئاتر رؤیاها- است. ۴- Giggs Will Tear You Apart

Giggs… (Giggs will tear you apart (again Giggs… (Giggs will tear you apart (again گیگز … گیگز شما را تکه تکه میکنه ( دوباره) گیگز … گیگز شما را تکه تکه میکنه (دوباره) این شعار به افتخار یکی از محبوب ترین پسران منچستریونایتد-رایان گیگز- سروده شده است. بال ولزی از ۱۹۹۱ همراه یونایتد بود و با هر بازی که انجام می داد به جنگ منطق می رفت [ به خاطر دوره طولانی بازی اش]. گیگز اکنون هم که از مرز ۴۰ سالگی عبور کرده است و موهایش خاکستری شده است اما پاهایش طراوت یک بازیکن جوان را دارد. این شعار برای هواداران یادآور روزهای طلایی گیگز جوان به عنوان یک وینگر سرعتی است که تقریبا غیر قابل توقف بود. حتی زمانی هم که دیگر نمی توانست به خوبی گذشته در پست وینگر بازی کند، در میانه میدان بازیهای درخشانی انجام داد. ۵- Ferguson’s Red and White Army

Ferguson’s red and white army Ferguson’s red and white army ارتش سرخ و سفید فرگوسن ارتش سرخ و سفید فرگوسن این شعار مشهور، به افتخار یکی از قویترین تیم های منچستریونایتد که سرالکس فرگوسن در دوران حضورش در اولدترافورد ساخته بود،سروده شد. کسی نمی داند که چه موقع هواداران سر دادن این شعار را آغاز کردند، اما به سرعت بسیار محبوب شد و همواره پس از سوت پایان خوانده می شد. این شعار همچنین پیش از ۱۵۰۰ مین و نیز آخرین بازی خانگی سر الکس به عنوان سرمربی منچستر طنین انداز شد. جانشین فرگوسن یعنی دیوید مویس هم شعار مشابهی داشت که البته هواداران فرصت چندانی برای سر دادن آن پیدا نکردند