*اگه زحمتی نیست این یک پست رو به تنش نکشید. من همه چیز رو موردی می‌نویسم تا اگه با چیزی مخالفید بتونید راحت با اشاره به اون قسمت مخالفت و دلیل نظرتون رو بگید.

نتایج:

یک سوال مهم: قبل از کی روش ما کجا بودیم؟ تیم پنجم رنکینگ آسیا بودیم؛ در راه رسیدن به جام جهانی در گروه پنج تیمه از کره شمالی، کره جنوبی و عربستان سعودی عملکردی بدتر داشتیم و تنها از امارات بالاتر ایستادیم. چون احتمالا همه موافقن با این نکته که قبل از کی روش تیم ما تیم افتضاحی بود زیاد درباره‌ش نمی‌نویسم.

با اومدن کی‌روش ما تا به حال در ۵ جبهه مهم شرکت کردیم.

مقدماتی جام جهانی برزیل، مرحله نهایی جام جهانی برزیل، جام ملت‌های استرالیا، مرحله مقدماتی جام جهانی روسیه و جام جهانی روسیه.

الف) مقدماتی جام جهانی برزیل:

ایران با ۱۶ امتیاز به عنوان تیم اول به جام جهانی صعود کرد. بهترین نتیجه تاریخ ایران تا اون موقع! نتیجه‌ای که با دابل کردن مقابل کره جنوبی شیرین تر هم شد.

ب) جام جهانی برزیل:

نتیجه‌ی ایران در جام جهانی برزیل خوب نبود ولی چند نکته وجود داره:

• پنالتی ما مقبل آرژانتین در حالتی گرفته نشد که بازی در نیمه دوم مساوی بود و اون گل احتمالی (هر چند لزوما همه پنالتی‌ها گل نمی‌شن اما در فوتبال 'رسما' پنالتی گل بالقوه محسوب میشه). شاید بگید بهونه‌های داوری دوره‌ش گذشته ولی حرفتون یه غلط بزرگ داره: ما برزیل یا فرانسه نیستیم. این تیم‌ها نمی‌تونن یک پنالتی رو دستمایه‌ی شکست قرار بدن [ولو تیم‌های بزرگ در مقابل تیم‌های بزرگ هم اینکار رو می‌کنن] پتانسیل تیم ایران در مقابل تیم آرژانتین در حدی نیست که اشتباه داوری در مردود کردن یک گل صرفا بهونه محسوب بشه.

•ما از هیچ تیم آسیایی دیگه‌ای ضعیف تر کار نکردیم. استرالیا، کره و ژاپنی که از هر لحاظ سالهای سال از ما جلوترن نتیجه‌ی حتی بدتری گرفتن.

•جام ملت‌های استرالیا:

هر چند در پنالتی باختیم و هر چند ۹۰ دقیقه به نا حق ۱۰ نفره بودیم اما شکست در مرحله یک چهارم نهایی نتیجه قابل قبولی نیست و به هیچ عنوان نمیشه این رو نتیجه خوبی دونست. البته این به معنی نیست که نتیجه افتضاح بوده؛ خوب نبوده.

•مقدماتی جام ملت‌های روسیه:

بدون یک باخت، با تنها ۲ گل خورده [که جفتش رو توی یک بازی کاملا تشریفاتی خوردیم] به ساده‌ترین شکل ممکن قبل از همه تیم ها به جز خود روسیه و برزیل مجوز حضور در جلم جهانی رو گرفتیم. شاید براتون جالب باشه که این نتیجه با دعا و توسل به دست نیومد، با تمرین و تلاش و برنامه به دست اومد. 

با همه اینها اینهاین بهترین نتیجه تاریخ ایران در راه رسیدن به جام جهانی! 

•جام جهانی روسیه:

در گروه مرگ مسابقات، تنها یک <تک به تک طارمی> با صعود و صدرنشینی فاصله داشتیم. این در حالی بود که آرژانتین و ژاپن با امتیازات هم اندازه با ما و تفاضل گل کمتر به دور بعد صعود کردن!

با همه ایران با کی روش بهترین جام جهانی تاریخ خودش رو سپری کرد.

دخالتا

 بیاید ببینیم دخالت یعنی چی؟ یعنی این که یه چیزی تو حیطه وظایف کی‌روش نباشه ولی درباره‌ش نظر بده. خب میشه اسمش رو مشاوره رایگان هم گذاشت. کی روش خنجر نذاشته بیخ گلوی کسی؛ نظرش رو اعلام میکنه و در نهایت این تاجه که بعد از سبک سنگین کردنها تصمیم میگیره تصمیم می‌گیره به اونا عمل کنه یا نکنه. من نمیفهمم با کجای این فرایند میشه مشکل داشت. نکته مثبتی نیست؟ من که واقعا خوشحال هم میشم وقتی میبینم کی روش یا برانکو حتی!!!! و در کل هر اسم خارجی فوتبالی‌ای میاد بدون این که وظیفه‌ش باشه نظر و مشاوره میده. البته نه هر کسی، کسی که صلاحیت داره. و کی‌روش ۱۰۰‎٪ صلاحیت داره. ما ۴۰ سال پیش گفتیم مشاور و مستشار خارجی نمیخوایم و اماراتیا تا تونستن از تجربیات خارجیا استفاده کردن ببینیند کی الان کجاست.

تعطیلیای لیگ

 قبل از کی‌روش بوده، احتمالا بعد از کی روش هم خواهد بود. 

نسل سازی و کمک به ترانسفر بازیکنا به اروپا

بازیکنای ایرانی هم مثل اکثر من و شما که انتظار داریم بعد از دو کلاس درس خوندن فورا رییس و مدیر بشیم خیلی برای خارج رفتن ناز داشتن. ما تا قبل از کی‌روش کمتر کسی رو داشتیم که حاضر می‌شد بره لیگ‌های خارج از ۵ لیگ معتبر؛ منظورم این نیست که کسی نمیرفت، تک و توک بودن ولی نه به شکل الان. با توجه به این که کی‌روش برا لژیونرا فورا دعوتنامه میفرستاد تیم ملی شد انیگزه‌ای برای خروج خیلیا. این خروج بازیکنای ایرانی به مقصد کشورهای متوسط اروپایی خیلی مهم تر از چیزی که به نظر می‌رسه هستش. یه ایرانی تو یونان میترکونه، یونانیا میان سراغ لیگمون؛ یه ایرانی تو روسیه می‌ترکرونه روس‌ها میان سراغ لیگمون؛ یه ایرانی تو بلژیک می‌ترکونه بلژیکیا میان سراغ ایران؛ یه ایرانی تو هلند می‌ترکونه و هلندیا میان سراغ تیمامون و تازه اولشه. این اتفاق قطعا روندی نمایی داره و از یه جایی به بعد سرعت خیلی زیادی به خودش خواهد گرفت. 

این لیگ ها سری آ و لالیگا نیستن ولی پله‌ی مهمی برای رسیدن به سری آ و لالیگا هستن. ایران فوتبال حرفه‌ای نداره، تیم‌های پایه‌ی خیلی از تیم‌ها چرند محضن ولی باز هم با این شرایط میشه درآمد زایی کرد. به ترنسفرای دو‌سال اخیر استقلال نگاه کنین: اگه انتقال مجید حسینی، کاوه رضایی و امید نورافکن با قرارداد حرفه‌ای انجام می‌شد استقلال چقد پول از فروش بازیکنا گیرش میومد؟ یا به عبارت بهتر چقد ارز وارد کشور می‌شد؟ این انتقالا خیلی برای باشگاه‌ها پولسازه و در نهایت هم که باعث پیشرفت فوتبال ملی‌مون میشه.

دستمزد:

س دستمزد کی‌روش بالاست اما استاندارده. یعنی چی؟ 

ببینید نمی‌خوام بگم کی‌روش مارچلو لیپی یا ژوزه مورینیوئه ولی به هر حال یک اسم شناخته شده در فوتبال دنیاست. کی‌روش یا هر اسم خارجی‌ای که مد نظر شما هست، چه دلیلی میتونه برای ایران اومدن داشته باشه؟

آیا نشستن روی نیمکت تیم ملی ایران اعتباری به این شخص اضافه می‌کنه؟ آیا کشور ایران اونقدر جذابه که عشق به ایران بکشونتش ایران؟ هر آیایی که به ذهنتون می‌رسه رو بگید ولی همه‌ش جوابش نه هستش. اسم‌های بزرگ همونجوری که برای رفتن به قطر و چین انگیزه‌ای جز انگیزه‌های مالی ندارن، برای اومدن به ایران هم فقط انگیزه‌های مالی میتونن داشته باشن و ما باید جذابیت مالی ایجاد کنیم. هیچ اسم بزرگی نمیتونید بیارید که با همون پولی که تو اوپا بازی یا مربیگری میکنه بیاد قطر یا ایران.

جمله قبلی رو تکرار میکنم: کی روش گرونه ولی نرخش همینه. یعنی گرون بودن محل انتقاد نمیتونه باشه. یا باید مربی ایرانی بیاری یا پول درشت بدی.

چند نکته:

•آپشنایی که دادن جریانش چیه؟ والا درسته که راننده اختصاصی و اینترنت پر سرعت بی سیم و لاندری (خشکشویی) رایگان آپشن محسوب میشن ولی واقعا وقتی بحث میلیون یورو وسطه دیگه اینا رو بخوای بهش توجه کنی کمی مسخره‌س.

•پاداشای جام جهانی پس چی؟ این که قرارداش یه قسمت ثابت و یه قسمت پاداش داره خیلی خوبه و اصلا بد نیست. حالا این که اون پاداش از کجا داده میشه برای کی‌روش اصلا مهم هست؟ تا وقتی از صندوق بازنشستگان آموزش پرورش نباشه و از محل درآمدها و دریافتی‌های فدراسیون فوتبال باشه بقیه چیزها مهم نیست. حالا اگه اینفدر رو پاداشای جام جهانی تعصب داری، فک کن اون پاداش رفته تو جیب فدراسیون یه پول دیگه‌ای از حساب فدراسیون برابر با همون پاداش (نه همون پاداش) رفته تو حساب کی‌روش.