کارلوس کی‌روش هرگز به هیچ عهدنامه‌ای وفادار نخواهد بود، مصداق ترتیب دادن مذاکره‌های پی در پی در طول هرسال برای افزایش دستمزد و البته تغییر مسیرهای ناگهانی و غیرقابل پیش‌بینی او همانند رفتار امروزش مبنی بر علاقمندی به هدایت ایرلندی‌ها، می‌تواند خود بیانگر شیوه رفتاری او باشد!

 

ایرلند سالهاست که از حضور در جام  جهانی و تورنمنت‌های حساس و مهم به‌دور بود، با توجه به روند تیم ملی ایران با کارلوس‌ کی‌روش، آنها به این جمع‌بندی رسیده‌اند که این مربی پرتغالی - موزامبیکی احتمالا بهترین گزینه مناسب برای بازگشتشان به صحنه قدرت خواهد بود، در این سو هم کی‌روش چندان بدش نمی‌آید از شر منتقدین و مخالفان پرتعداد خود در ایران رها شود و به اروپا، قاره محبوب خود سفر کند.

 

باید توجه داشت که حالا زمان مناسبی برای ابراز گلایه‌مندی نیست! صحبت از رفتار ‌غیرحرفه‌ای کارلوس کی‌روش یک کلیشه است، اگر بر این باور بوده‌اید که او روزی در اوج صلح و زیبایی با تیم ملی خداحافظی خواهد کرد و پایانش چون شروعش خوش خواهد بود، سخت در اشتباه بوده‌اید، او بالاخره روزی به جنجالی‌ترین شکل ممکن ایران را ترک می‌کرد، چه امروز چه 10سال دیگر!

 

انعطاف فدراسیون فوتبال و به‌لحظگی آنها در این وهله مهم‌ترین مسئله است! وقتی از سوی طرف مقابل خود متوجه تهدید و تحریم می‌شوید، نباید عزت خود را دست‌کم بگیرید! چرا او باید همیشه تهدید کننده به پایان همکاری باشد؟! بد نیست از اقتدار لوئیز روبیالس رئیس فدراسیون فوتبال اسپانیا در این‌باره الگو گرفت! او راضی به این شد که لاروخا مربی خود را از دست بدهد، اما هرگز به تیم ملی کشورش ذره‌ای بی‌احترامی (توافق خولن لوپتگی با رئال مادرید در حین هدایت تیم ملی اسپانیا) را تحمل نکند!

 

 

سالیانه چیزی بالغ بر 35 میلیارد تومان را صرف حضور چندماهه کی‌روش در ایران می‌کنیم! آیا با همین دستمزد سنگین نمی‌توانیم مربیان بزرگ‌تری را به تهران دعوت کنیم؟! مطمئنا هیچ‌کس نمی خواهد تجربه مربیان داخلی را دوباره تجربه کند! برای موفقیت تیم ملی ایران با احترام به تمام مربیان داخلی، نیاز به مربیان سطح بالای اروپایی دیده می‌شود! اما چه کسی؟!

 

گاس هیدینگ و لوئیس فن خال هلندی که هنوز هم اعتبار خاصی در دنیای سطح اول فوتبال اروپا دارند، ویسنته دل بوسکه افسانه ای، لئوناردو ژاردیم توانمند، خورخه سامپائولی آرژانتینی و حتی آرسن ونگر تمام نشدنی گزینه هایی هستند که بر روی میز فدراسیون می توانند بررسی شوند! حتی زلاتکو دالیچ سرمربی موفق کرواسی که زمزمه‌های جدایی‌اش از کروات ها به گوش می رسد، ایده آل ترین گزینه های در حدود 35 میلیارد تومان دستمزد هستند که حضورشان در تهران بسیار محتمل خواهد بود! تنها انتظاری که در این مقطع از فدراسیون نمی‌رود این است که هیچ مربی داخلی موقتی معرفی نشود! چرا که سابقه در این مورد می‌گوید: بدترین‌ها، در ابتدا برای چند هفته آمده بودند اما سال‌ها ماندگار شدند