که اول ارکان اربعه و مخصوص به شرافت <سلمان منا اهل بیت>و منخرط در سلک اهل بیت نبوت و عصمت است.در فضلیت او،جناب رسول خداص فرمود:سلمان دریایی است که پایان نمی پذیرد و گنجیست که تمام نمیشود.امیرالمومنین 《ع》اورا مثل لقمان حکیم و حتی حضرت صادق ع بهتر فرموده.از روایات مستفادمیشود که آن جناب اسم اعظم میدانست. از محدثین بوده؛برای ایمان ۱۰ درجه گفته اند که او در درجه دهم بوده.بهشت مشتاق و عاشق او بودو خدا و رسولش اورا دوست میداشتند.حق تعالی پیغمبر ص را امر فرموده به محبت ۴ نفر،که یکی از آن ها سلمان است. جبرئل هر وقت نازل میشد از جانب پرودگار امر میکرد که سلمان را سلام برساند.و مطلع گرداند او را بر علم بلایا و انساب.شب ها برای او در مجلس رسول خلوتی بوده،و حضرت رسول ص و امیرالمونین ع از علم مکنون و مخزون الله چیزهای تعلیم او فرمودند که احدی غیر او قابل و تحمل آن را نداشته.شیخ اجل روایت کرده از منصور بن یزرج که به امام صادق ص عرض کردم:من ازشما بسیار ذکر سلمان می شنوم سبب آن چیست؟فرمود:بدان به سه فضلیت یاد او میکنم اول:دوستی با امیرالمونین دوم:دوست داشتن فقرا سوم:محبت به علم و علما.در خبر است که:ابوذر بر سلمان وارد شددر حالتی که دیگی برآتش گذاشته بود.ساعتی حرف زدند نگاه دیگ سرنگون شد.ابدا از آنچه در دیگ بود قطره ای نریخت!سلمان آن را برداشت و برجای گذاشت.ابوذر وحشت زده بیرون آمد.و حکایت را برای امیرالمونین تعریف کرد.فرمود:ای ابوذر!اگر خبر دهد سلمان از آنچه میداند خواهی گفت:او دیوانه است. ای ابوذر!سلمان باب الله در زمین است. هر چه او را قبول کند مومن و هرکه نکند کافر است. روایات در مدح او زیاداست. در سال ۳۶ در مداین فوت نمود. حضرت امیرالمونین با طی الارض بر سر جنازه او حاضر و دفنش کرد.فعلا قبر شریف او در مداین زیارتگاه مومنین است.