طرفداری- لیگ برتر جزیره در حالی دنبال می شود که سیتیزن ها با اختلاف ۲ امتیاز نسبت به لیورپول صدر نشین هستند و از طرفی دیگر تاتنهام، دیگر غول لندنی را پشت سر خود می بیند.
به گزارش اسکای اسپورتس، گری نویل، کارشناس مطرح این شبکه در ستون اختصاصی خود به بررسی ۴ تیم برتر انگلستان پرداخته است که در ادامه می خوانیم.
منچسترسیتی؛
پپ همچون ما بازی ها را نمی سنجد. ۴-۰ ؛ این نتیجه ای است که شما را بعد از بازی در رختکن مورد ستایش قرار می دهد. استانداردهای پپ با دیگران متفاوت است. اگر او احساس کند و یا ببیند که بازیکنان عطش کسب پیروزی را از دست داده اند در مقابلشان می ایستد. او اجازه نمی دهد که در استاندارد هایش خللی ایجاد شود و این مهم از روند نتیجه گیری آنها در این فصل، بعد از قهرمانی اخیرشان مشهود است. تا به انتهای فصل و در تک تک روزها و بازی ها، پپ می خواهد مطمئن باشد که بازیکنانش میل به بردن را از دست نمی دهند. قهرمانی های پی در پی چیزی است که او به شدت خواهان آن است و البته به آنها نیاز دارد. او آن چیزی را که برای احقاق این موضوع درست باشد را می اندیشد و آن را انجام می دهد. آنها از این قهرمانی های پی در پی که دستاورد بزرگی برایشان به شمار می رود قصد دارند که به عنوان یک تیم فوق العاده محسوب شوند، و این همان چیزی است که اکنون مشاهده می شود. آنها می دانند که آزمون های سخت تری نیز در راه هستند، جایی که اگر لغزشی رخ دهد تنبیه خواهند شد. اما فعلا آنها سر سخت هستند و دست نیافتی به نظر می رسند.
لیورپول؛
لیورپول در جایگاه دوم به سر می برد. آنها باید به منچسترسیتی نزدیک بمانند. دورانی را به خاطر دارم که به عنوان بازیکن در تعقیب تیم های دیگر بودیم و آنها را در این راه شکست دادیم. شانه به شانه تیم هاب دیگر حرکت کردن و به آنها نزدیک بودن، به آنها استرس وارد می کند چرا که آنها می دانند تیم تعقیب کننده منتظر از دست دادن امتیاز از سوی تیم بالایی است. گاهی اوقات شما حس می کنید که شدیدا تلاش می کنید، مخصوصا زمانی که از دیگران پیشیی گرفته اید. من تجربه این را دارم البته به شکل دیگری؛ جایی که تیم هایی که انتظار داشتیم امتیاز از دست دهند بر ما چیره شدند؛ فکر می کردم که ما چند امتیاز از آنها پیشی خواهیم گرفت اما اینگونه نشد. من فکر نمی کنم که در این برهه منچسترسیتی این احساس خطر را داشته باشد اما این لیورپول است که باید برای ماه فوریه و مارچ بر روی[تزلزل قدرت] منچسترسیتی حساب باز کند و البته این سخت است. منچسترسیتی امتیاز ها، گل ها و مالکیت بازی ها را درو می کند. آنها تحسین بر انگیز هستند.
چلسی و تاتنهام؛
تماشای بازی چلسی جذاب است. آنها یک تیم فوق العاده هستند؛ مثل تاتنهام. زمانی که شما مهاجمی همچون هری کین را دارید و اطراف او بازیکنانی همچون اریکسن، دله آلی و سون هستند، نمی دانید که آنها قرار است کجای زمین ظاهر شوند و شما را غافلگیر کنند. انرژی تیمی آنها و حرکت های رو به جلویشان واقعا منسجم است. اما در خصوص چلسی که اصلا در حد و اندازه خودش ظاهر نشد باید گفت که آنها با یک تاتنهام بسیار خوب رو به رو شدند. ما از دشمنی و رقابت آنها مطلع هستیم و می دانیم که عشقی بین آنها نیست. چند هفته پیش برای اولین بار بازی چلسی را در برابر وست هم تماشا کردم چلسی تیمی نبود که بتواند برای قهرمانی بجنگد اما این احساس را داشتم که آنها. نسبت به فصل گذسته تیم بهتری هستند. آنها فوتبال خوبی را نمایش می دهند اما نه در سطح دو تیم اول لیگ. آنها به خوبی پیش می روند. بازی آنها برابر لیورپول را نیز دیدمو احساس می کنم که لیورپول تیم بهتری بود. از چلسی نشانه هایی در برابر یونایتد، وست هام و البته تاتنهام دیدم که نمی توان انتظار داشت آنها قهرمان لیگ شوند؛ هرچند با وضعیت کنونی، اتمام فصل در بین بیگ فور نتیجه خوبی برای آنها محسوب می شود. برای ساری و چلسی این یک چالش است. جورجینیو همانند ضرب آهنگ تیم است. او اجازه نخواهد یافت که در هر بازی ۱۰۰۰ پاس را بدهد چرا که او را محاصره و متوقف می کنند و زمانی که این کار را انجام دهند، چلسی را متوقف کرده اند چرا که این تیم متکی به ضرب آهنگ خود است.