مردم فرهنگ های همدیگر رو درک نمی کنند همین باعث بی احترامی و درنتیجه درگیری می شود.
((فلات ایران، رنگین کمان اقوام غرب آسیا، الگویی شد برای احداث سازمان جهانی یونسکو تا جهان را به ساحل آرامش نزدیک کند.))
با درود
دکتر باستانی پاریزی میگوید:
- پس از پایان جنگ جهانی دوم، از تمام دنیا هیئت هایی به سانفرانسیسکو رفتند تا طی چند روز برنامه ای بریزند که پس از جنگهای جهانی اول و دوم دیگر جنگ جهانی رخ ندهد.
یک هیئت نیز از ایران به سانفرانسیسکو رفت تا به عنوان نماینده ایران در این مراسم شرکت کنند که شامل دکتر غنی، انتظام، قاسم زاده..... تیمسار جهانبانی و صدالبته دکتر سیاسی بود.
در سانفرانسیسکو هیئت ایرانی گل کرد! چراکه سایرین پیشنهاداتی می دادند که فقط روی کاغذ می شد آنها را اجرایی کرد، مثلا:
- یکی می گفت باید همه کشور ها را خلع سلاح کرد تا دیگر جنگ جهانی رخ ندهد.
- یکی دیگر می گفت باید شکم همه گرسنگان را سیر کنیم تا کسی به فکر جنگ نیفتد.
- شخص دیگری می گفت باید تمام ثروت هارا تقسیم کنیم تا همه دولت ها و مردم به تعادل برسند
- یا بعضی می گفتند باید مرز های سیاسی را برداریم تا جنگ های توسعه طلبانه رخ ندهد.
ناگفته پیداست اجرایی کردن هیچکدام عملی نبود و جهان تنها روی کاغد می توانست آن ها را اجرایی کند. تا آنکه در یکی از روز های این سلسله جلسات، دکتر سیاسی (دارای مدرک دکتری روانشناسی از دانشگاه سوربن فرانسه) که به زبان فرانسه و انگلیسی مسلط بود از طرف تیم ایرانی بر پشت تریبون رفت و پس از نگاهی عالمانه به حضار گفت:
- خیر آقایان، جنگ نه مربوط به شکم هست نه مرز و نه ثروت. جنگ و دعوا تنها نتیجه جهل و نادانیست. چرا که مردم فرهنگ های یکدیگر را نمی شناسند و چون همدیگر را درک نمی کنند به همدیگر احترام نمی گذارند و در نتیجه این بی احترامی ها و توهین ها به جنگ و درگیری ختم می شود. پس باید کاری کرد تا سطح دانش مردم و شناخت آنها از فرهنگ یکدیگر بالا برود تا بتوانند به دیگر فرهنگ ها ورود پیدا کنند. در اینصورت از احتمال وقوع جنگ ها کاسته می شود.
هنوز سخنان دکتر سیاسی اتمام نیافته بود که سکوت جلسه شکست و حضار بپا خواستند و صدای دست زدن ممتد آن ها نشان از تائید حرف های دکتر سیاسی داشت که راز زندگی مسالمت آمیز ایرانیان در طی هزاره ها را، پشت تریبون جلسه بر زبان آورده بود.
- بنابر این کمیسیونی تشکیل شد که اساس آن بر شناخت فرهنگ ها و تعلیم و تربیت عمومی باشد و این همان چیزی می باشد که بعد ها نام یونسکو را بر خود گرفت و یکی از سازمان های بزرگ وابسته به سازمان ملل متحد شد.
دکتر سیاسی نیز به همین دلیل همیشه از اعزای برجسته این سازمان بود و در تمامی جلسات اصلی آن شرکت داشته و در ایران نیز سال ها با علی اصغر حکمت مشترکا ریاست آن را بر عهده داشت.
پ ن:
- این فرهنگ متعالی ماست که با هر زبان و هر نژاد به پشتوانه تاریخی غنی و فرهنگ کهن و مشترکمان هیچگاه و هچیگونه جنگ قومی برمبنای نژادپرستی در طول هزاره های تاریخی ایران زمین، نداشته و بی شک نخواهیم داشت.
خرد و اندیشه نگهدارتان ????