دیشب به طور کاملا اتفاقی یه تیکه از برنامه نود رو مجبور شدم ببینم چون توی خونه داشتن شبکه سه رو میدیدن!
برام عجیب بود که شنیدم مجری برنامه به خودش اجازه داد براحتی از داستان پرچم ژاپن در بین تراکتوریا صحبت کنه و در نهایت با عنوان کردن دلایل سیاسی و امنیتی! بگه که این کار اشتباهه.
در حالیکه تراکتور یه بازیکن ژاپنی داره و حتی میشه این رو یه کٌری فوتبالی دونست که اصلا بد نیست.
وقتی قضیه برام عجیبتر شد که دیدم یه مثال راجبه این کٌری ها زد از لندن و بین ارسنال و اسپرز، ولی در نهایت با بیان اینکه جو ورزشگاههای ما متشنجه!!! گفت این کار اشتباه بوده و برام سوال شد توی ورزشگاه های انگلیس ، از بلندگو اهنگ بندری میزنن و همه در کنار هم میرقصن؟یا مثلا توی الکلاسیکو ، دوستان کاتالان با هوادارای رئال متشنج نیستن و در کنار هم نوشیدنی میخورن؟
بلافاصله از بیانه کاپیتانهای دو تیم حمایت کرد و این کار رو خوب عنوان کرد. کاپیتانهای دو تیم گفتن که در صورت شنیدن شعارهای نژادی، تیمهاشونو از زمین میکشن بیرون!!! مگه یه بازیکن چه قدرتی داره که بگه در صورت وجود فلان موضوع تیممو میکشم بیرون؟ یعنی نهادهایی مثل اخلاق و انضباطی کشکن؟وجودشون فقط بخاطر صندلی دادن به افراد خاصی بوده که هیچ کاری نمیکنن و بازیکنا این کارا رو میکنن؟ عجیب بود که فردوسی پور عنوان کرد این کار نمادینه ولی خیلی ارزشمنده. مثلا من اگه از سایت طرفداری گله داشته باشم باید بیانیه نمادین بدم که اگه بازم ازتون گله داشته باشم میام و سایتتونو اتیش میزنم؟
همه قبول داریم که قدرت صداسیما توی جهت دهی بیننده بشدت کم و کمتر شده ولی هنوز میشه دید که فردوسی پور با عنوان کردن چنین چیزهایی، نه تنها روی بیننده که روی مسئول مربوطه هم تاثیر میذاره