گناه در خلوت

به نام خدایی که رحمتش بی اندازه است و مهربانی اش همیشگی

《خدا به آنچه كه انجام مى دهيد بينا است》(قرآن کریم سوره فتح آیه 24) حضرت امیرالمؤمنین امام علی علیه السلام می فرماید : از ارتکاب نافرمانی خدا در خلوتها بپرهیزید زیرا همان که شاهد است داوری می کند.(نهج البلاغه) امام باقر علیه السلام در حدیثی تکان دهنده می فرمایند:هركه در خلوت گناه كند خداوند با او بى اعتناست

آنچه برای ما آشکار یا نهان به شمار می رود، برای خدا یکسان است. نمی توان جایی پیدا کرد که خدا در آن جا نباشه نمی توان حرفی را آهسته زد که او نشود. نمی توان کاری را مخفیانه انجام داد که او با خبر نباشد. فردای قیامت چه کسی میان مردم داوری وحکم خواهد کرد؟ همان کسی که شاهد اعمال مردم بوده است! پس نه جای انکار و حاشاست، نه می توان آن شاهد حاکم را به اشتباه و بی دقتی متهم ساخت.

نتیجه آن که: در خلوت ها هم نباید گناه کرد؛ چرا که چشم بینای خدا همه جا ناظر بر اعمال ماست.