واسه اولین بار اومدم تکرار یه بازیو با دقت و استپ کردنای زیاد نگاه کردم و یه چرتی نوشتم :)) خیلی کیف داد گفتم یه مطلب بزارم ولی متاسفانه نوار ابزار ندارم کلی عکس داشتم که نشد بزارم دیگه ببخشید
تو برگشت پی اس جی و لیورپول , تیم توخل تونست خیلی خوب به خصوص تو نیمه اول برنامه های خودشو پیاده کنه , سیستم پایه و اولیه پی اس جی 442 بود که مواقعی که لیورپول مالکیت توپو داشت این ساختارو کاملا به درستی رعایت میکرد یعنی فول بکای تیم برنات و کرر خیلی زود به پست اصلیشون برمیگشتن ولی نکته ای مهم تر که باعث شد تیم پاریس تو تک تک لحظات ساختار دفاعیه بی نقصی داشته باشه جدای از عملکرد فوق العاده وراتی و مارکینیوش که تو ساختار 442 جلوی مدافعا بودند , نقش نیمار بود که کاملا با پرس کردن بازیکنای لیورپول به خصوص جناح راست لیور و مرکز میدان رو از چنگ لیورپول در اوردند , هر موقع گومز از جناح راست حمله میکرد فورا مثلث نیمار , وراتی , برنات با پرسه خودشون یا توپگیری میکردند یا مجبورش میکردن پاس بی ارزشی بده و عملا گومز تو فاز تهاجمی کاری نتونست بکنه , فرقی نمیکرد اگه لیورپول میخواست از عمق حمله کنه بازم نیمار و وراتی و مارکینیوش با پرس سنگین خودشون اجازه نمیدادند , تو جناح مخالفم دیماریا که جلوتر از بقیه هافبکای پی اس جی بود کاملا رابرتسونو از جریان بازی بیرون کرده بود اما حالا میرسیم به وقتی که پاریس مالکیت توپو به دست میورد تو این شرایط مارکینیوش میرفت تو قلب خط دفاعی و پاریس ارایش 352 میگرفت یعنی 3 دفاع وسط تخصصی و وراتی جلو مدافعا بود , این یعنی پاریس با هفت نفر حمله میکرد , دلیل اصلی موفقیت پی اس جی تو حملات نیمه اولش پرس ضعیف مثلث جلویی لیور بود که جلوی بازیسازی از عقب زمین وراتی رو نمیتونستن بگیرند و دیگه از گگن پرسینگ کلوپ خبری نبود و وراتی به راحتی از عقب بازیسازی میکرد و با نزدیک شدن نیمار بهش دو تایی و با همکاری هم تیمو میبردن به فاز تهاجمی و حالا با اضافه شدن برنات و کرر از کناره ها یه همچین وضعیتی مثل عکس پیش میمومد , تو عکس میبینیم که نیمار و وراتی خط هافبک 3 نفره لیورپولو مشغول خودشون کردند , برنات و کرر با اور لب کردن باعث شدند فاصله زیادی بین فول بکای لیورپول و دفاع وسطاشون بیوفته و این فضا کافیه تا دیماریا و وراتی بتونند پاس عمقی به مهاجما بدهند و بالاخره تو این شرایط فن دایک و گومز اشتباه میکنند و برنات کارو تموم میکنه و نیمه اول همینجوری ادامه پیدا میکنه ولی نیمه دوم پاریس بسته تر بازی میکنه و بیشتر با ارایش 442 دفاع میکنه و مارکینیوش میاد تو خط هافبک , لیورپولم تو نیمه اول که وسط زمینو به نیمار و وراتی باخته بود واینالدوم , میلنر و فرمینو رو تعویض میکنه تا با انرژی بیشتری بتونه پرس کنه و وراتی و نیمارو رو از کار بندازه , یه نکته دیگه اینکه تو کل بازی پی اس جی حداقل 3 مدافع رو عقب زمین نگه میداشت که عملا فرصتی برای استفاده از ضد حمله به لیورپول نمیداد .