دوران قاجار بر خلاف باور عموم برخی شاهان با اصلاحات بنیادین موافقت کردند و پذیرفتند که بایستی برای بقا با تمدن جدید پیش رفت اما منجر به شکست شد.
ونگر قطعا نسبت به رقیب مورد احترامش،فرگوسن؛دموکرات تر بود و بدنبال موفقیت آرسنال و بقای خودش در "فوتبال مدرن امروزی"بود و این را به خوبی درک کرد که بایستی از برخی اصول گذشت و بروز شد.چون دیگر جواب نمیدهد.همانطور که ایران زمان قاجار ضعف های بسیاری داشت و درک درستی از تمدن جدید نداشت.آرسنال ونگر نیز ضعف های فلسفهء بازیء آرسنال را در تلاشی ناموفق تغییر داد.وضعیت مالی به شکلی بود که بیشترین ضربه را به او و تیمش وارد کرد.ونگری که سالها با 1میلیون پاوند بازیکن میخرید و چنان بازیکنی پرورش میداد که ستاره لیگ برتر شود.اما این تفکر دیگر جایی در فوتبال مدرن نداشت و همان بازیکن 50 تا 70میلیون دلار خرج بر میداشت.آرسنال دهه گذشته فوتبال واقعی و زیبایی به نمایش میگذاشت شاید مانند منچستر قدرتمند نبود و جام کسب نمیکرد اما طرفدار آرسنال،طرفدار فوتبال زیبا بود.
اما با تمام تعریف از ونگر و تلاشش برای تغییر،این را باید می پذیرفت که نسلی که با فوتبال مدرن دیروزی بازی می کرد نمی تواند با مشکلات مالی و انتقادات کاری از پیش ببرد.
آرسنال بعد از ونگر بمانند دوران مشروطه و به توپ بستنش دوباره جان گرفت و با مربی جدید،آرسنال جدید را پایه ریزی کرد.اما راه زیادی برای کسب موفقیت باید طی کند چون برای موفقیت در فوتبال مدرن امروزی،شما باید ابرقدرت باشید بمانند سیتی و بارسلونا و چلسیء در حال رشد ساری.