طرفداری - ژوزه مورینیو، سرمربی پرتغالی منچستریونایتد در کنفرانس مطبوعاتی پیش از دیدار مقابل فولام شرکت کرد.
به گزارش MEN، مورینیو گفت:
باز هم کار سختی برای انتخاب ترکیب دارم. هنوز هم منتظر نتایج تست پزشکی هستیم. هنوز منتظر تعیین وضعیت بازیکنانی نظیر مارسیال، بایی، اسمالینگ، جونز. هنوز شک و تردیدها درباره وضعیت آنها وجود دارد. ولی روحیه تیمی خوبی وجود دارد و بازیکنان سعی میکنند به هر ترتیب ممکن خودشان را در دسترس تیم قرار بدهند. مثل کاری که کریس در بازی قبلی کرد یا جونز در بازی با ساوتهمپتون. این نگرش اهمیت زیادی پیدا میکند وقتی این همه بازی دارید و بسیاری از بازیکنانتان مشکل - به لحاظ مصدومیت - دارند. خودم هنوز نمیدانم هیچ بازیکنی از میان مصدومان را در اختیار خواهم داشت یا نه. ساعت 11 - 14:30 - تمرین داریم و آنجا احتمالا پاسخم را بگیرم. اصلا حرفی از الکسیس و لیندلوف نمیزنم چون میدانیم در دسترس نیستند ولی برای بقیه باید منتظر نظر پزشکان بمانم. مطمئنا باز هم بازیکنانی را به زمین میفرستم که در بهترین فرم بدنی قرار ندارند ولی خودشان را در دسترس تیم قرار دادند.
آیا در بازی با آرسنال بالاخره آن سگهای دیوانهتان - اشاره به بازیکنانی جنگنده و پرتلاش - را پیدا کردید؟
بله. بله. حتی آمار هم این را تایید میکند. البته آمار برای من همه چیز نیست ولی گاهی آمار هم از ایده و احساسات ما دفاع میکند. البته گاهی آمار چیز دیگری را نسبت به اتفاقات درون زمین نشان میدهد ولی در این مورد آمار تایید میکند همه 10 بازیکن تیم من بیشتر دویدند و همزمان جنگندگی بیشتری هم به خرج دادند. بیشتر بازیکن صاحب توپ را پرس کردیم؛ حریف را به دردسر انداختیم و در ضد حملات هم سریع بودیم. بنابراین آن روحیه و ذهنیت مطلوب را داشتیم و همین باعث شد بازیمان به سطحی مطلوب و بهتر برسد. بازیکنان خاصی هستند که شخصیت و خصلتهای خاصی دارند. صرفا چند مثال برایتان میزنم. هررا و رشفورد حتی اگر بازیشان فوق العاده نباشد، آن اراده، تلاش، جنگندگی، اشتیاق و فداکاریشان همیشه قابل مشاهده است. با این حال ترجیح میدهم بگویم تیم به عنوان یک تیم چنین ذهنیتی داشت. میدانم دو روز زمان کمی برای آماده سازی است. فولام هم شرایطی مشابه با ما دارد ولی شاید سبکی که آنها قصد پیاده کردنش را جلوی ما دارند یا تلاش میکنند انجام بدهند، به اندازه ما زیر ذره بین نباشد. با تمام این اوصاف، هیچ بهانهای نیست. چند هفته پیش اینجا نشستم و از ماه دسامبر گفتم و واقعیت این است که ما شکستی در این ماه متحمل نشدیم؛ روحیه خوبی داشتیم؛ خوب جنگیدیم ولی فقط یک برد مقابل یانگ بویز و سه مساوی. به امتیازات نیاز داریم ولی فولام هم به این امتیازات نیاز دارد.
اگر تیمتان فردا پیروز نشود، چه حرفی درباره بازیکنان میزنید؟
میخواهم مثبت نگر باشم و این طور فکر کنم که فردا بازی را میبریم ولی اگر نبردیم هم برای آنها که لایق تمجید هستند، احترام قائل میشویم. بازی قرار نیست 11 به 0 باشد؛ بازی 11 به 11 است. فولام هم بازیکنان خوبی دارد. تاکید میکنم که امتیازات و جایگاه یک تیم در جدول گاهی همه واقعیت را درباره پتانسیل یک تیم بیان نمیکند. فولام - یکی از دو مهم ترین مربیان تاریخ لیگ برتر - رانیری - را به اعتقاد من روی نیمکت دارد. بنابراین آنها این پتانسیل را دارند که فردا به اینجا بیایند و کار ما را سخت کنند.
میتوانید بگویید چرا کسب رتبه دوم با منچستریونایتد در فصل گذشته را یکی از بزرگترین دستاوردهایتان میدانید؟
چون یک تیم میتواند فصل را در رده دهم تمام کند و مربیاش احساس کند یک قهرمان است. از خودمان و شرایط منچستریونایتد حرف نمیزنم. نمیگویم چنین چیزی درباره ما صدق میکند ولی این حرفم درست است. اگر شما با داوید واگنر، رافا بنیتس و حالا کلودیو صحبت کنید و به آنها بگویید قرار است فصل را در رده دهم به پایان برسانند، حس یک قهرمان به آنها دست خواهد داد. فصل گذشته من فوق العاده کار کردم. مقابل خیلی از تیمهایی که پتانسیلشان از تیم من بیشتر بود، ایستادم؛ دوم شدم و حس کردم بالاتر از تیمهایی هستم که پتانسیل بهتری از ما داشتند. به همین سادگی.
فرد. او چطور است؟
فرد گام به گام با زندگی در منچستر و تیم هماهنگ میشود. میتوانید ببینید که دیگر بازیکنان در دیگر تیمها هم برای سازگاری با تیم جدیدشان به زمان نیاز داشتند و هستند بازیکنان دیگری که حتی از فرد کمتر بازی میکنند. به نظرم فرد زمانی که تیم از نظر تدافعی قدرتمندتر باشد، بیشتر بازی خواهد کرد. زمانی که تیم به هافبکهایی که بیشتر از مشارکت در فاز تهاجمی و بازیسازی به تعادل بخشیدن به تیم فکر میکنند، نیازی نداشته باشد. روزی که به لحاظ دفاعی قویتر باشیم، به نظرم افق پیش روی فرد به کلی عوض خواهد شد.