ما عادت کردیم به دروغ.

به اینکه واسه راضی کردن خودمون و دیگران دروغ بگیم و دروغ بشنویم. اونقدری عادت کردیم که اگه کسی خلاف میل ما حرف بزنه و توش دروغ نباشه، به مذاقمون خوش نمیاد.

رونالدو حرف دلشو زد. چه خوشمون بیاد چه نیاد بدون اینکه بخواد به این فکر کنه که کی خوشش میاد کی نمیاد. بحث موفقیتاش تو رئال به کنار. ولی همه میدونیم تو رئال اذیت شده. هو شده. اون احترامی که میخواستو نداشت. ولی تو یووه داره. هرچند هنوز غمم میاد از اینکه تو لباس یووه میبینمش.

اگه واسه خاطر خوب نشون داده شدن خودش خلاف حرف درونشو میزد خوب بود؟ اونوقت میشد پسر خوب. اونوقت خود رئالیا پنالدو صداش نمیکردن.

ولی صریح بودنشو همه میشناسیم. اهل چاپلوسی نیست.