خصوصی سازی سرخابی اما و اگرها

تجربه خصوصی سازی در ایران  چندان همراه با موفقیت نبوده ، تازه ترین مثال در رابطه با شرکت نیشکر هفت تپه است ،

نظر به اهمیت دو باشگاه سرخابی در نزد مردم حساسیت زیادی باید در روبطه با خصوصی شدن این دو باشگاه لحاظ بشه

چند نکته که پیش از انجام خصوصی سازی باید بهش دقت کرد اینه که :

1. شخص خریدار باید صورت وضعیت مالی سیاسی اخلاقی و اجتماعی مشخصی داشته باشه ، مثلا برای خرید باشگاه صرفا متکی به گرفتن وام بانکی نباشه ، یا مثلا مشکلات سیاسی نداشته باشه 

2. کاملا بدهی های قبلی باشگاها مشخص شده باشه و وضعیت تسویه حسابها تعیین شده باشه

3. پیش از فروش،  منابع درآمدزایی باشگاه ها  مشخص شده باشه ، در دنیا باشگاه‌ها از چهار منبع عمده کسب درآمد می‌کنند. اسپانسر، حق پخش تلویزیونی، فروش بلیت و کپی‌رایت ، از این 4تا فقط اسپانسر و بلیط فروشی در ایران قابل وصوله ، باید خریدار واقف به این بوده باشه.

......

با این شرایط واقعا فروش این دو باشگاه ریسک بالایی میطلبه ، وقتی خرجت بیش از دخلت باشه دیر یا زود ورشکسته میشه و اونموقع هست که دیگه این دو باشگاه مثه نیشکر هفت تپه نخواهد بود که فقط 100 نفر یا 200 نفر جمع بشن و اعتراض کنند اونزمان دیگه شرایط متفاوت میشه. 

مگر اینکه چند تا شرکت گردن کلفت یه هولدینگ تشکیل بدن که در اینصورت میشه امیدوار بود.