انگلیس در اولین بازیش در جام جهانی 2014 دیشب به ایتالیا باخت . انگلیس می بازه ؛ زیاد هم می بازه !
زیاد هم حذف می شه ( تقریبا همیشه ) ؛ چه تو ضربات پنالتی چه قبل از اون .
نمی دونم چرا 3 شیر ها اکثرا بد بازی می کنند ، ضرباهنگ بازیشون درست نیست ، جایی که باید به بازی سرعت بدن متوقف می شن و جایی که باید آروم بازی کنن توپ رو با شتابزدگی به حریف می دن .
پاس های مرده ، ضربات آخر عجولانه و خراب کردن موقعیت ها ( مثل فرصت خوبی که رونی دیشب به هدر داد ) شناسنامه ی تیم مورد علاقه ی من در جام جهانیه !!! ( البته بعد از ایران )
باخت انگلستان به ایتالیا اتفاق عجیبی نیست اما شکست "این" تیم انگلیس به "این" تیم ایتالیا ؛ خـــــــُـــــــــب ... یه مقدار ناراحت کننده ست .
باید از روی هاجسون انتقاد کرد .
اون مقصره چون شجاعت لازم رو نداره . منظورم نحوه ی بازی محافظه کارانه ی بازیکن هاشه وگرنه بازی دادن بازیکن های کم تجربه و در عوض تیم رو کرخت و ترسو به زمین فرستادن شجاعت نیست . انگلیس جوان توی زمین زیاد داشت اما اون شور و هیجان جوانی رو به اندازه ی کافی نداشت .
مربی انگلیس مقصره چون برعکس بازی هلند و اسپانیا ، وقتی تیمش گل مساوی رو می زنه با همون اشتباهات نیمه ی اول دوباره عقب می افته . هاجسون مقصره چون تیم بالانس نداره .
یه استیون جرارد سی و چهار ساله ی بی انگیزه رو 90 دقیقه بگذاری تو تیمی که رحیم استرلینگ بی تجربه و بی مسئولیت هم توش بازی می کنه
از نظر روی هاجسون بالانس یعنی !!!
اما میانگین بچه گانه رفتار کردن و بی انگیزه بودن به ما بالانس نمی ده .
بالانس یعنی اینکه "پیر"لوی ایتالیایی که سنی ازش گذشته بیاد با انگیزه و شیطنت خاص خودش از رو توپ بپره تا هم تیمیش اون توپ رو در یک فضای خالی و بدون مزاحم شوت کنه و ایتالیا به گل برسه ! همین طور بازی جسورانه و پخته ی جوانان ایتالیا که تونستن در نهایت تیم ملی انگلیس رو مدیریت کنن .
و در نهایت هاجسون مقصره چون باهوش نیست !!!
من خودم طرفدار استرلینگم ، طرفدار استوریج و لالانا و بارکلی و ... اما باید با حساب و کتاب به اینها بازی داد یا نه ؟؟؟
اقیانوسی از بازیکنان با استعداد و فوق العاده ی انگلیس وجود دارن در کنار بزرگان با تجربه .
23 تاشون به برزیل اومدن و روی هاجسون نمی دونه چه طور باید با یک اقیانوس یک سد رو خراب کرد !
جزیره نشین ها با همون ترکیب جوون و پوست انداخته ی خودشون نمی تونن حریف لاجوردی های سرزمین چکمه ای بشن و هاجسون هم هر 3 تعویضش رو به جوان های کم تجربه اختصاص می ده : لالانا ، بارکلی و ویلشر . انگار ریز و درشت شون برای ایتالیا معلوم بود و اونها هیچ گاه غافلگیر نشدن و تحت تأثیر این بازیکن ها قرار نگرفتن . موسم تعویض ها مناسبترین زمان برای ورود لمپارد به بازی بود اما ...
در همین بازی اول آقای هاجسون ثابت کرد می شه با داشتن همه چیز ، باز هم حسابی لنگ زد . هرچند هنوز جا برای جبران هست .
سخن آخرم اینکه جان تری قربانی فدراسیون فوتبال بی لیاقت انگلیس شد ، اشلی کول قربانی بی سلیقگی هاجسون و لمپارد شاید قربانی مسائل دیگه ای بشه .
سوپر فرانکی الان کنار بقیه ی بازیکن ها تو برزیله و 100 % این آخرین تجربه ش در جام جهانیه . من هم مثل خیلی از هواداران چلسی ، ضمن احترام به استیون جرارد اگر مجبور به انتخاب یکی از این 2 نفر باشم سوپر فرانک رو انتخاب می کنم . چرا که نه ؟ صرف نظر از اینکه لمپارد بازیکن چلسی هست یا نیست ، آمار ها هم به ما می گه 8 افسانه ای قلعه ی استمفوردبریج هیچ وقت ، هیچ کجا ، هیچ چیز از پسر خوب آنفیلد کم نداشته .
جرارد هم هیچ وقت چیزی بیشتر از لمپارد نداشته . الان هم فقط سرخوردگی بیشتری داره به خاطر از دست دادن قهرمانی لیگ !
می شه به وضوح ناامیدی رو تو حرکات جرارد دید . اون هنوز خودشو مقصر اصلی از دست دادن قهرمانی لیگ می دونه . اون هم در بازی مستقیمش با چلسی و لمپارد ! اگه اینجا ایران بود همه مطمئن می شدن قضیه ی بازی نکردن لمپارد در چند بازی قبلی انگلیس چیه ...
کارشناسها می گن بازی همزمان جرارد و لمپارد اصلا لزومی نداره . این فرضیه هم وجود داره که مربی به خاطر هماهنگی بیشتر بین استرلینگ ، استوریج و حتی رونی و ولبک از جرارد استفاده می کنه به جای لمپارد . هیچ چیزی معلوم نیست اما اگه هاجسون این مسأله رو هم ضعیف مدیریت کنه و با بازیکن سالاری جلو بره و 3 شیر ها خیلی زود حذف بشن و به خونه برگردن ، اون وقت پازل فاجعه تکمیل می شه .
در نهایت نه فقط طرفداران چلسی بلکه اکثر بریتانیایی ها و طرفداران انگلیس نه هاجسون رو می بخشن و نه جرارد رو .
" نه می بخشن ... نه فراموش می کنن " !!!
