آلبرت اینیشتین، دانشمند یهودی الاصل آلمانی، طی نامه ای به روزولت رئیس جمهور وقت آمریکا، پروژه فیزیکدانان هسته ای آلمان را لو داد. او در این نامه از احتمال ساخت بمبی توسط هایزنبرگ هشدار داد. به این ترتیب دولتمردان آمریکا، پیشدستی کردند و طرح مانهاتان را به راه انداختند، از انریکو فرمی دعوت بعمل آورده شد تا مقدمات ساخت بمب هسته ای را فراهم سازد. سه سال بعد، در دوم دسامبر سال 1942، در ساعت 3بعد از ظهر، نخستین راآکتور هسته ای دنیا در دانشگاه شیکاگو آمریکا ساخته شد.
هانری بکرل نخستین کسی بود که متوجه پرتودهی عجیب سنگ معدن اورانیم شد. پس از آن، در سال 1909میلادی، ارنست رادرفورد، هسته اتم را کشف کرد. وی همچنین نشان داد که پرتو های رادیواکتیو در میدان مغناطیسی، به سه دسته تقسیم می شوند (آنها را آلفا، بتا و گاما نام نهاد). بعدها، دانشمندان دریافتند که منشا این پرتوها درون هسته اتم اورانیم است. پیدایش بمب اتم در سال 1938 میلادی با آزمایشات دو دانشمند آلمانی به نامهای اتوهان و فریتس شتر اسمن، فیزیک هسته ای به مرحله تازه ای پا نهاد. این فیزیکدانان با بمباران هسته اتم اورانیم بوسیله نوترون ها، به عناصر رادیواکتیوی دست یافتند که جرم اتمی کمتری نسبت به اورانیم داشت. برای توصیف علت ایجاد این عناصر، لیزه میتنر و اتو فریش پدیده شکافت هسته ای اورانیم را توضیح دادند و در این جا بود که ناقوس شوم اختراع بمب اتمی به صدا درامد. هر فروپاشی هسته اورانیم می تواند 200مگا ولت انرژی آزاد کند. بدیهی ست که اگر هسته های بیشتری فروپاشیده شود، انرژی بینهایت فراوانی حاصل می گردد. بعدها فیزیکدانان دیگری در این محدوده به تحقیق پرداختند. یکی از آنها فرمی بود که بواسطه تحقیقاتش در سال 1939 موفق به دریافت جایزه نوبل شد.
قبل از آغاز جنگ جهانی دوم، در بین فیزیکدانان این بیم وجود داشت که آلمان نازی با دانشمندان نابغه ای که دارد نظیر هایزنبرگ، آرنولد یوهانس ویلهلم زومرفلد و دستیارانش می توانند با استفاده از دانش شکافت هسته ای شکست ناپذیر شوند.
نتیجه این پروژه جز بمباران مردم ژاپن چیز دیگری بهمراه نداشت. آلمان از این پروژه دست کشید و از آن در هیچ اقدامات جنگی استفاده نکرد: https://www.tarafdari.com/user/587209/status/2540037
در 16ژوئیه 1945 نخستین آزمایش بمب اتم، در صحرای آلامو گرودو نیومکزیکو انجام شد. سه هفته بعد، در ساعت 8صبح روز 6 آگوست هیروشیما بمباران شد. سپس ناکازاکی در 9 آگوست در ساعت حدود 12ظهر بوسیله بمب پلوتونیومی بمباران شد. در طی این بمباران ها، صدها هزار نفر به یک باره جان باختند و میلیون ها تن، از آثار بعدی آن آسیب دیدند. محققان بر این باورند که اگر بمب سوم نیز ساخته شده بود، این بار توکیو هدف بمباران می بود.