طرفداری - بارسلونا سال 2018 را با به دست آوردن فرم خوب خط دفاعی‌اش به پایان برد.

بارسا در فصل جاری از نظر دفاعی با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کرد و می‌کند. فارغ از مصدومیت‌های متوالی اومتیتی و فرمائلن که دست والورده در استفاده از سیستم چرخشی را می‌بست و تا حدود زیادی حس رقابت درون تیمی را می‌کشت، دفاع تیمی بارسا هم چنگی به دل نمی‌زد. افت محسوس پیکه در هفته‌های ابتدایی بیشتر از هر چیز دیگری به چشم می‌آمد و نتیجه اینکه بارسا در اغلب بازی‌هایش عملا بازی را با یک گل عقب افتادگی شروع می‌کرد. 

این وضعیت تا همین چند هفته پیش هم ادامه داشت و بارسا به طور میانگین در هر بازی بیشتر از یک گل دریافت می‌کرد. رکوردی منفی که سال‌ها بود سابقه نداشت. تراشتگن در همه بازی‌ها حداقل یک بار توپ را از درون دروازه‌اش خارج می‌کرد. علی رغم صدرنشینی بارسا در اغلب هفته‌های لیگ و صعود آسان از مرحله گروهی لیگ قهرمانان اروپا، وضعیت خط دفاعی تیم نگران کننده بود و واضح بود در این بین چیزی نیاز به اصلاح دارد. 19 بازی و 23 گل خورده به هیچ عنوان آمار قابل قبولی محسوب نمی‌شد.

نهایتا این نقیصه همان طور که جوردی آلبا هم گفت، در آخرین ماه سال برطرف شد. حالا همه تیم در پرس از جلو مشارکت می‌کند؛ پیکه به فرم خوبش بازگشته؛ با مصدومیت سرجی روبرتو که در فاز تدافعی لنگ می‌زد، سمدو استحکام بیشتری به خط دفاع بخشیده و به طور واضح یک گام رو به جلو برداشته است و نهایتا ورود آرتورو ویدال به چینش خط میانی تیم که تعادلی مثال زدنی به بازی بارسلونا داده است. در این بین البته آرتور قربانی بزرگ این تغییر چینش شده است.

از تیمی که در 19 بازی فقط 5 کلین شیت داشت، بارسلونا در ماه دسامبر به جایی رسیده که در 4 بازی متوالی‌اش در لالیگا حتی یک گل هم نمی‌خورد. ویارئال، اسپانیول، لوانته و سلتاویگو هیچ کدام توفیقی در باز کردن دروازه تراشتگن نداشتند. بارسا در این ماه تنها دو گل در 6 بازی دریافت کرد. در دو بازی تشریفاتی در کوپا دل ری و لیگ قهرمانان اروپا که ترکیب اصلی بازی نکرد. 

بارسا سال 2018 را با صدرنشینی شروع و تمام کرد اما بازگشت استحکام به خط دفاعی تیم، بدون شک بهترین و مهم ترین خبر برای والورده و هواداران بود. با یک خط دفاعی ضعیف، فتح لیگ قهرمانان اروپا صرفا یک رویا است.