√√√ از جام ملتهای ۱۹۹۶ که سوم ابتدایی بودم رو به اینور همیشه پیگیر فوتبال باشگاهی و ملیمون بودم،بشخصه هیچ وقت مثل الان امید قهرمانی نداشتم،البته مطمئنن دوره هایی بوده که تیم عالی داشتیم با بازیکنهای بزرگ،ولی هیچ وقت واسم انقد تیم ملیمون یکدست و نزدیک به موفقیت نبوده،حس میکنم اگه رو پنالتیا خوب کار کنیم از هر وقتی به قهرمانی نزدیکتریم،چیزیکه این چند ساله از تیم ملی دیدم بهم میگه که احتمالش زیر ۱۰ درصده که از تیمی گل بخوریم،حتی از کره و ژاپن و استرالیا،من ایمان دارم این تیم میره فینال،تنها نکته ای که اذیتم میکنه اون پنالتیای لعنتیه که هیچ وقت ایرانیا توش خوب نبودن و همیشه بازندش بودن،حتی حدسم بر اینه که با وجود دفاعی بودن سبک تیم ملی بازم از هر دوره ای احتمال اینکه کارمون جلوی تیمی به تساوی و بعدش پنالتی بکشه پایینتره،پس عملا اگه از اون اتفاقای خاص آنچنانی( مثل اخراج پولادی یا ستار زارع جلو عراق و چین یا داوری یک طرفه سال ۹۶ جلو عربستان) نیفته حسم بر اینه انشالله کارمون واسه فینال رفتن اونقدرها هم سخت نیست خدایی،دوستان فراموش نکنیم ما این چند ساله همیشه کره جنوبی رو بردیم به تیم اسیایی خاصی امتیاز ندادیم،،به اسپانیا با یک گل باختیم،مراکش رو بردیم و خدایی حقمون بیشتر از یک مساوی جلوی پرتغالم بوده،سبک بازیمون شاید تماشاگر پسند نباشه و پرگل نباشه بازیامون ولی نقطه قوتمون اینه گل نمیخوریم و یک گل رو که میزنیم دیگه،لپ کلام حس میکنم بیشتر از هر سالی شانسمون واسه فینال رفتن بیشتره،و امیدوارم این اتفاقم بیفته که هم دل مردم شاد بشه هم آقای کی روش ماموریتش رو انجام داده باشه و با رفتنش جا رو واسه جانشینی حتی قویتر از خودش باز کنه تا فصل جدیدی با موفقیتهای بزرگتری واسه فوتبالمون شروع بشه،با اینکه خودم از بعد فنی طرفدار کارلوس کی روشم ولی فکر میکنم هرچی که میتونسته به فوتبالمون اضافه کرده و دیگه از اونجایی که هر کسی یک روزی باید بره الانم زمان جدایی کی روش فرا رسیده.منکه خیلی هیجان زده ام و دوس دارم زودتر بازیا شروع بشه چون ایمان دارم تیم ملی ایران قراره حق خودش رو امسال از فوتبال آسیا بگیره و در کنار ژاپن با ۴ قهرمانی پرافتخار ترین تیم آسیا بشه:)
√√√هرکسی حق این رو داره از تیم ملی خوشش بیاد یا حتی متنفر باشه،من طرف صحبتم با کساییه که دلشون با موفقیت تیمه،اون دوستانی که مخالف تیم ملی هستن به هر نوعی یا با هر دلیلی،باز هم محترمن چون شاید اصلا واقعا عدالت حق رو به اونها بده ولی خب ما کارمون قضاوت نیست فقط میتونیم آرزوهای خودمون رو فریاد بزنیم یا نظرمون رو به عنوان کسی که فوتبال جزیی از دغدغه هاش هستش رو بیان کنیم.به امید موفقیت تیم فوتبال عزیز ایران( بدون هیچ پیشوند یا پسوندی)