طرفداری - تا قبل از مصدومیت بد موقع سعید عزت اللهی، او در کنار امید ابراهیمی گزینه اصلی حضور در ترکیب اصلی جام ملت های آسیا بود. با اعلام خبر مصدومیت سعید و هم چنین انتشار لیست 23 نفره بازیکنان تیم ملی، کی روش یکی از مهم ترین بازیکنان خود را در تورنمنت امارات 2019 به همراه نخواهد داشت.
در دیدارهای تدارکاتی و اردوهای پیشین، بازیکنانی چون سعید عزت اللهی، امید ابراهیمی، علی کریمی، روزبه چشمی، احمد نوراللهی و حتی احسان حاج صفی چند پسته، کاندید قرارگرفتن در این پست مهم به حساب می آمدند. حال با مصدومیت همزمان علی کریمی و سعید عزت اللهی، گزینه های کارلوس کی روش برای قرارگیری در پست هافبک دفاعی نیز محدودتر شده است. با این حساب می توان از هم اکنون حضور امید ابراهیمی را در بخش هافبک دفاعی و هم چنین 11 نفر ابتدایی تیم ملی، قطعی دانست. البته باید دید که سبک کی روش در تقابل با تیم های نه چندان مطرح این گروه نظیر یمن و ویتنام چگونه خواهد بود و آیا سرمربی تیم ملی، تیمش را با یک هافبک دفاعی روانه اینگونه بازی ها خواهد کرد یا خیر؟ با فرض حضور دو هافبک دفاعی، به خصوص در بازی های به مراتب سخت تر و تقابل مقابل تیم های مدعی جام، می توان از وجود احمد نوراللهی، روزبه چشمی و همین طور احسان حاج صفی بهره برد.
در یادداشت های قبل در مورد کیفیت فنی بالای احسان حاج صفی، اینجا صحبت به میان آوردیم. بازیکنی که در هر بازی و در هر پستی که کی روش او را به بازی گمارده است، اغلب جزو بازیکنان خوب و تاثیرگذار تیم ملی بوده است. امید ابراهیمی که در شروع فصل جاری رقابت های لیگ برتر ایران با حواشی زیادی از استقلال جدا و راهی فوتبال قطر و باشگاه الاهلی شد، یکی از بهترین بازیکنان تیم ملی در رقابت های جام جهانی و به خصوص بازی برابر مراکش بود. به گفته بسیاری از مفسرین ورزشی، بازی فوق العاده امید ابراهیمی در برابر مراکش و جنگندگی و قطع توپ های فراوان او، یکی از علل برد شیرین ایران در برابر این تیم مطرح آفریقایی بوده است. امید آن قدر خوب کار کرد که تمامی جامعه فوتبال ایران را وادار به تحسین خود نمود. این بازیکن تمام فاکتورهای لازم برای حضور در پست هافبک دفاعی را دارا بوده و با توجه به مصدومیت بازیکنان اصلی، می توان او را کاندید اصلی حضور در این منطقه از زمین بازی و یازده نفری دانست که می توانند شروع کننده دیدارهای تیم ملی در این رقابت ها باشند.
به دو گزینه دیگر این پست، یعنی روزبه چشمی و احمد نوراللهی می رسیم. بازیکنان سرخابی که جزو بهترین نفرات در ترکیب تیم های باشگاهی خود بوده اند و با آمادگی بالایی در اردوهای تیم ملی حضور یافته اند. البته در مورد اینکه کدام بازیکن در کنار امید ابراهیمی، هافبک دفاعی دوم ایران را تشکیل خواهند داد، کمی حدس آن دشوار خواهد بود. پیشتر در مورد حضور چشمی به عنوان بازیکن دو پسته ای که قادر است در صورت لزوم در دفاع وسط نیز به کار گمارده شود، اینجا توضیحاتی را ارائه کردیم. چشمی نیز همانند امید ابراهیمی همبازی سابق خود در استقلال، از بازیکنان خوب ایران در دیدار با مراکش بود و در فاز دفاعی در آن بازی برای ایران، بسیار عالی کار کرد و با بدشانسی ادامه مسابقات تیم ملی را به علت مصدومیت در جام جهانی از دست داد. روزبه چشمی در مسابقه اول تیم ملی در روسیه، با دقت پاس 85%، یک بلاک، سه قطع توپ و دوندگی نزدیک به 9 کیلومتری خود، تاثیر بالایی در فاز دفاعی تیم ملی در بازی برابر مراکش داشت. روزبه از قدرت سرزنی بالایی نیز برخوردار بوده و می تواند در هنگام ضربات کرنر و یا ایستگاهی به کمک تیم ملی بیاید؛ همانند دیدار دوستانه برابر تیم ملی ازبکستان که تک گل ایران از ضربه سر او در آن بازی به ثمر رسید. زوج امید ابراهیمی و روزبه چشمی با توجه به اینکه در فصل قبل در بیشتر بازی های استقلال، این دو بازیکن درکنار هم به بازی مشغول بودند، می تواند باعث به وجود آمدن هماهنگی بالایی بین آن ها شود.
سرانجام به احمد نوراللهی، هافبک توانمند و جنگجوی تیم ملی می رسیم که تابدین جا فصل بسیار خوبی را با پرسپولیس، آن هم در شرایطی که این تیم با محرومیت روبرو بود، سپری کرد و سرمربی پرتغالی تیم ملی را مجاب کرد که او را به اردوهای تیم ملی دعوت کرده و با مصدومیت عزت اللهی و علی کریمی، حال احمد نوراللهی، فرصت حضور در جام ملت های آسیا را یافته است. شماره 6 جدید تیم ملی در بازی های تدارکاتی و به خصوص بازی در مقابل ترینیداد و توباگو، که اولین بازی ملی این بازیکن محسوب می شد، عملکرد رضایت بخشی داشت و نشان داد همانند تیم باشگاهیش، اگر به او فرصت بازی در تیم ملی هم برسد، حرف های زیادی برای گفتن خواهد داشت. بازیکن کم ادعا، بی حاشیه و سر به زیر پرسپولیس توانسته به خط هافبک این تیم سروسامان بخشیده و نظم دهنده ریتم بازی های سرخپوشان در رقابت های لیگ، حذفی و آسیا باشد. نوراللهی وامدار شماره 6 تیم ملی است؛ شماره ای که در هر چهار دوره قبل جام ملت ها بر تن جواد نکونام بود و یا قبل از آن هافبک بی نظیری چون کریم باقری آن را می پوشید. باقری که هم چنان گل او به تیم ملی کره جنوبی در مرحله یک چهارم پایانی جام ملت های آسیا 2000 در یاد و خاطر فوتبال دوستان باقی مانده است. احمد نیز به مانند آقا کریم، بازیکنی است که اگر در موقعیت شوت زنی قرارگیرد، به خوبی می تواند از این خصوصیت مثبت خود استفاده نماید. همانند سوپر گلی که نوراللهی در بازی برابر الجزیره امارات در مرحله یک هشتم نهایی لیگ قهرمانان آسیا به ثمر رساند و کاندید گل برتر این مسابقات از سوی AFC قرار گرفت.
مصدومیت همزمان سعید عزت اللهی و علی کریمی برای تیم ملی و هواداران آن، خبری تاسف آور بود. به خصوص عزت اللهی که همیشه جزو مهره های مهم کارلوس کی روش در مسابقات مختلف بوده است. اما هنگامی که به بازیکنان جانشین سعید در بخش هافبک دفاعی دقیق تر می نگریم، متوجه می شویم که بازیکنان خوب و قابل اتکایی در پست این بازیکن وجود دارند. همانند بازی با مراکش، که آن بازی هم عزت اللهی محروم بود ولی تیم ملی توانست تنها برد خود در آن تورنمنت مهم را رقم بزند.