طرفداری - ایران در جام ملتهای آسیا در سال ۱۹۹۶ اولین مسابقه خود را با عراق برگزار کرد. مسابقهای که با توجه به حضور محمد مایلی کهن بر روی نیمکت تیم ملی و تغییر در ترکیب تیم از جمله ورود بازیکنان جوانی چون مهدی مهدوی کیا، سید علی موسوی و نیما نکیسا مسابقهای پر التهاب برای ایران بود.
از سوی دیگر رویارویی با عراق در آن دوران با توجه به این که مدت زیادی از پایان جنگ تحمیلی عراق علیه ایران سپری نمیشد و صدام حسین همچنان بر عراق حکومت میکرد برای ایران یک بازی بزرگ و دارای جنبههای احساسی و انتقامی بود.
در آن مسابقه ایران شروع خوبی نداشت. نیما نکیسا به عنوان یک دروازه بان جوان به جای احمد رضا عابد زاده مصدوم دروازه بان تیم ملی برابر عراق بود و همین جوانی تأثیر خود را روی گل عراق نشان داد به طوری که در نیمه اول توپی که به گوشه محوطه جریمه ایران رسیده بود با ضربه حسام ناجی به آسانی وارد دروازه ایران شد. نیما نکیسا روی این موقعیت تیر نزدیک را رها کرده و انتظار سانتر داشت اما حسام ناجی با چرخشی ناگهانی توپ را به دروازه ایران شلیک و به گل اول تبدیل کرد.
بازی در نیمه دوم زمانی گره خورد که عراق روی یک پاس کات بک با شوت بیرون پا و دیدنی خالد صبار به دومین گل هم رسید. همه چیز برای ایران ناامید کننده پیش میرفت. سرانجام ایران در دقایق پایانی پس از خطا روی علی دایی صاحب پنالتی شد. دایی پشت توپ ایستاد و بر خلاف جهت حرکت دروازه بان عراقیها که در نیمه دوم به میدان آمده بود به گل رسید.
در دقایق تلف شده عراق دفاع میکرد و ایران با شوت روی پای علی دایی در آستانه به ثمر رسیدن گل دوم هم پیش رفت اما عراق خوش شانس بود. با پایان بازی عراقیها سراز پا نمیشناختند. برای آنها پیروزی بر ایران، برتری در یک بازی سیاسی و حیثیتی بود.
شرکت سانیو در آن زمان اسپانسر جام ملتهای آسیا بود و در پایان هر بازی به بهترین بازیکن میدان یک دستگاه رادیو ضبط هدیه میداد که حسام ناجی عراقی رادیو ضبط سانیو را به عنوان مرد برتر میدان دریافت کرد. روی سکوها پرچم عراقیها در اهتزاز بود اما آنها نمیدانستند چند روز بعد با وجود ۲ پیروزی بر ایران و تایلند، باید در مرحله گروهی سوم و سپس با برخورد با امارات صدرنشین حذف شوند.