«دار و دسته نيويوركيها»ي مارتين اسكورسيزي تصوير تاريخ آمريكا را با خشونت و خونخواري گذشته ما نشان ميدهد. نيويوركي كه او در دهه 1840 و سالهاي جنگ داخلي به تصوير ميكشد، جهنمي ساختگي است كه گروهها با كشتن رقبا براي خود جا باز ميكنند. بريگادها و نيروهاي پليس در خيابانها ميجنگند، مردم به سوي هنرپيشهاي كه نقش آبراهام لينكلن را دارد ميوه پرت ميكنند، اوباش به دنبال سياهپوستها و ايرلنديها هستند و كشتيهاي نيروي دريايي به روي شهر آتش ميگشايند.
در فوریهی ۱۸۴۶، آمریکاییها تحت رهبریِ بیل قصاب (با بازی دانیل دی-لوئیس) طی نبردی تنبهتن و خشونتآمیز در خیابانهای نیویورک، مهاجران ایرلندی را به سرکردگیِ کشیش والون (با بازی لیام نیسون) تاروُمار میکنند. بیل شخصاً کشیش را از پا درمیآورد درحالیکه آمستردام -پسر کمسنوُسال والون- شاهد این ماجراست. ۱۶ سال بعد، آمستردام (با بازی لئوناردو دیکاپریو) به نیویورک برمیگردد تا نگذارد خون پدرش پایمال شود. در ۱۸۶۲، بیل دموُدستگاهی شاهانه دستوُپا کرده و هیچکس جلودارش نیست...
بازی خیرهکنندهی دانیل دی-لوئیس در «داروُدستههای نیویورکی» باعث گردید تا ۲۳ مارس ۲۰۰۳ تمام توجهات اعضای آکادمی و اصحاب رسانه معطوف به او شود و کسی کاری به کار بازیگر نقش آمستردام والون نداشته باشد؛ در «داروُدستههای نیویورکی» بهجز دی-لوئیس و دیکاپریو، بهعلاوه با کلکسیونی شکیل از بازیگران درجهیک مواجهایم که ناگفته پیداست بهخاطر ایستادنِ آقای اسکورسیزی در پشت دوربین، پذیرفتهاند ایفاگرِ نقشهای فرعی و مکمل فیلم باشند؛ حضورهایی اگرچه کوتاه ولی اغلب بهیادماندنی. به این فهرست از نامها دقت کنید: لیام نیسون، جیم برودبنت، برندن گلیسون، جان سی. ریلی و...
«داروُدستههای نیویورکی» شاهکار حماسی اسکورسیزی و قلهای است که فتحاش به این سادگیها میسر نیست. نظایر "راننده تاکسی" (Taxi Driver)، "گاو خشمگین" (Raging Bull)، "جزیرهی شاتر" (Shutter Island) و... را در سینما میشود سراغ گرفت ولی مشکل بتوان فیلمی یافت که تاریخ ایالات متحده را در این سطح از اعتلای فرمی و محتوایی، به زبان تصویر برگردانده باشد.