در این 8 سال که کارلوس کیروش سرمربی تیم فوتبال ایران شده است، به مرور شاهد این بودیم که هر چه از مدت زمان حضورش کیروش میگذرد، تیم ملی جنگجوتر از قبل میشود. تیمی که برایش حریف مهم نیست، آرژانتین باشد یا اسپانیا، یمن باشد یا پرتغال، بازیکنان باید برای گرفتن توپ بجنگند. مسابقه امروز با یمن نشان داد که تیم ملی با 11 گلادیاتور به سوی پیروزی پیش میرود. بازیکنانی که اصلا برای درگیری های فیزیکی ترسی از مصدومیت ندارد. هیچ وقت تکل امید ابراهیمی در به دست آوردن توپ از پای بازیکن مراکش از خاطرم نمیرود که همانند یک جنگجو توپ را از بازیکن گرفت و خودش مصدوم شد.
چیزی که در گذشته اگر به یاد داشته باشید سراغ نداشتیم، تیم ملی وقتی مقابل تمی های ضعیف تر از خود بازی میکرد، جنگندگی را فراموش میکردند و بازی را شل میگرفتند. درست است بردن یمن افتخار خاصی ندارد. اما زمانی که 11 بازیکن همانند یک دیدار فینال گونه تلاش میکنند و بازهم تکرار میکنم، میجنگند تا پیروز شوند، افتخار دارد. افتخار دارد که بازیکنان تیم ملی، هیچ تیمی را دست کم نمیگیرند.
امیدواریم، این تلاش و جنگجویی بی نظیر تیم ملی، در 6 بازی آینده پیش رو، (تا فینال به امید خدا) ادامه دار باشد و این انتظار 40 ساله را کنار بگذاریم.

