این طوری همه چی به نفع اروگوئه شد. اروگوئه تنها تیم نفرت انگیز توی آمریکای جنوبی واسه منه. دیشب احساس این رو داشتم که ایتالیا به کارستاریکا میبازه و شانس اروگوئه برای موندن زیاد میشه . همون طور که تو بازی اسپانیا و شیلی هم مطمئن بودم شیلی می بره. اما حذف انگلیس خیلی اتفاق تلخ و بدی بود. نه به خاطر اینکه انگلیس اوت شد، بلکه به خاطر اینکه آدم این جور وقتا حس می کنه سایه سنگین تقدیر و سرنوشت هیچوقت دست از سرمون برنمی داره. وقتی کاستاریکا که همیشه توی بازی هاش توی تورنمت های معتبر پنج شش تا گل میخوره میاد از ایتالیای با پیرلو میبره و به دروازه بانی مثل بوفون گل میزنه و وقتی خوشبختی تو یک قدمیته و تو نمی تونی بگیریش. واسه آدم بدبین و تقدیرگرایی مثل من این اتفاق خیلی ضدحال بود. وقتی ناراحتی رونی رو دیدم به طرز عجیبی نا امید شدم چون خیلی نا امید کننده نشسته بود . دیشب انگلیس خوشبختیش به ایتالیا بسته بود اما دست تقدیر قراره ایتالیای من رو به همراه کاستاریکا به مرحله بعدی بفرسته . اینم یک عکس از ایتالیا که همیشه هیجان انگیز ترین تیم جام جهانی هستش .