سابقه ی خصوصی سازی تیم ها در ایران همیشه نتایج خوبی نداشته است بویژه اگر این تیم پرحاشیه باشد و دارای انواع گونه های پیشکسوتان خود بزرگ پندار باشد!
نمونه بارز این تیمها استیل آذین تهران میباشد که بگونه ای میشود آنرا ورژن خصوصی سازی شدهی پرسپولیس تهران دانست چون از مالک گرفته تا مدیرعامل و کمیته فنی و کادر فنی و اکثر بازیکنان این تیم جز همان مجموعهی پرسپولیس تهران بودند.
از آنجاییکه تیم استیل آذین یک تیم سرهم شده بود و پیشکسوت و طرفدار آنچنانی نداشت بمراتب حواشی کمتری نسبت به پرسپولیس تهران داشت حال فرض کنید پرسپولیس تهران خصوصی شده و علاوه بر مشکلات استیل آذین مطمعنا با حواشی بمراتب بزرگتری از جمله مصاحبههای روزانهی پیشکسوتان متنوع این تیم روبرو خواهد شد که هیچکدام چشم دیدن موفقیت دیگری را ندارد.
اینها گوشه ای از مشکلات پیشبینی شدهی استیل آذین بالقوهی فعلی یا همان پرسپولیس تهران است که با خصوصی شدن بالفعل خواهد شد و این تیم با قطع ارتزاق از بودجه بیت المال تبدیل به استیل آذین دوم خواهد شد.