چرا اینجا همه چی برعکسه؟ تو اروپا وقتی یه تیم خوب نتیجه از طریق افتخارات و جوایزی که از رفتن به مراحل بالاتر چمپیونزلیگ کم کم اوج میگیره و با دست بازتر خرج میکنه. مثل یووه و منچسترسیتی و بایرن مونیخ که طبیعتا با این درآمدهایی که بدست میارن بیشتر خرج میکن

اونجا بر فرض مثال تیمهایی مثل یووه و بایرن  بخاطر در آمدهایی که از رفتن به مراحل بالاتر چمپیونزلیگ بدست میارن کم کم دست شون باز میشه و بیشتر خرج میکنن

و طبیعتا بیشتر از تیمهای مثل اینتر و میلان شالکه و گلادباخ خرج میکنن و هیچ اعتراضی هم وجود نداره چون دارن نان بازو خودشونو میخورن

اما تو این خراب شده تا یه تیم میخواد جون بگیره چس ناله های رقبا شروع میشه و تا زمینش نزنن ولکن نیستن

از اون طرف دولت هم برای اینکه توازن بهم نخوره با کمک رسانه و هرچی که هست شرایط رو برای زمین زدن اون تیم موفق فراهم میکنن

شما ببینین تیمی مثل یووه قبل اینکه این سالهای موفق رو داشته باشه و در دوران افت خریداش کیا بودن ماتری ووچینیچ استورارو و... اما خریدای الانش که در دوران موفقیتش هست کیا هستن رونالدو کاستا دیبالا و...

میدونم کار مسخره ایه مقایسه اینا با فوتبال ما اما حداقل در مقیاس کوچکتر باید این اتفاق برای پرسپولیس هم میفتاد

اما در عمل میبینیم خریدای پرسپولیس بعد موفقیت خیلی ضعیف تر شدن. اونم بعد دو پنجره محرومیت و ذخیره پولی که حقشه

چرا ؟ چون طبق معمول مثل عقب مانده ها تصمیم میگیریم چون باید هواداری اون یکی تیمها رو هم راضی کنیم