طرفداری- ژوزه مورینیو در مصاحبه با شبکه بین اسپورت که البته بخش اول آن پیش‌تر منتشر شد، از این گفت که تصمیم فروش محمد صلاح با او نبوده و باشگاه چلسی چنین تصمیمی گرفته است.

به گزارش فوتبال لندن، ستاره این روزهای لیورپول، روزگاری زیر نظر مورینیو نتوانست توانایی‌های خودش را نشان بدهد. بسیاری از طرفداران چلسی، مورینیو را بابت فروش صلاح نکوهش می‌کنند اما آقای خاص تعریف خودش را از ماجرای فروش صلاح دارد:

بگذارید با صلاح شروع کنم چون خیلی از حرف‌هایی که گفته شده است، حقیقت ندارد. مردم تلاش می‌کنند مرا مربی‌ای نشان دهند که صلاح را به فروش رساند. من مربی‌ای هستم که صلاح را خریداری کرد. این کاملا یک باور غلط است. زمانی که مقابل بازل کردیم، صلاح پسر بچه‌ای در آنجا بود. وقتی مقابل تیم مشخصی بازی می‌کنیم، من حریف و بازیکنانش را برای مدتی طولانی آنالیز می‌کنم و از این رو شیفته آن پسر شدم. من آن بچه را خریدم. باشگاه را برای خرید او تحت فشار گذاشتم، آن هم در حالی که مهره‌های هجومی فوق العاده‌ای مثل هازارد، ویلیان و... داشتیم. استعداد‌های سطح برجسته‌ای در آنجا داشتیم ولی (به باشگاه) گفتم تا آن بچه را بخرند. 

نسبت به مهاجمی که حالا گهگاه در آن پست ایفای نقش می‌کند، بیشتر وینگری بود که در عرض حرکت می‌کرد. او تنها یک بچه گم شده در لندن بود؛ بچه‌ای گم شده در دنیایی جدید. می‌خواستیم با او کار کنیم تا بهتر و بهتر و بهتر شود ولی او بیشتر دنبال بازی کردن بود و نمی‌خواست منتظر بماند. پس تصمیم گرفتیم او را با انتقالی قرضی به محیطی بفرستیم که من به خوبی می‌شناختم: ایتالیا، جایی که فوتبال تاکتیکی و فیزیکی دارد. جای خوبی برای بازی کردن بود. فیورنتینا تیم خوبی بود که فشار زیاد برای کسب جام روی آن قرار نداشت. بدین ترتیب تصمیم به آن انتقال گرفتیم.

وقتی باشگاه تصمیم به فروش او گرفت، انتخاب من نبود. پس من او را خریدم و او را نفروختم. رابطه خوبی هم با او داشتم و دارم. به نظرم بابت آن انتقال پشیمان نیست چون همه چیز خیلی خوب پیش رفت و روند پیشرفتش هم به خوبی ادامه یافت. اما در آن زمان تنها بچه‌ای بود که اشتیاق بالایی برای بازی کردن در تمامی هفته‌ها و دقایق داشت؛ خواسته‌ای که نمی‌توانستیم آن را برآورده کنیم.

مورینیو، اینتر را بهترین تیمی می‌داند که در آن مربیگری کرده است.

باید بگویم اینتر چون فاتح همه عناوین شدیم. پس باید بی طرف باشم، به آن‌ها احترام بگذارم و تیمی را بگویم که به تمامی عناوین دست یافت. از روز اول تا روز آخر، قهرمان تمامی رقابت‌ها شدیم: سه گانه کسب کردیم و بهترین تیم جهان (بارسلونا) را ۳-۱ شکست دادیم. در فینال بایرن را ۲-۰ شکست دادیم. در ایتالیا با تعداد امتیازات فوق العاده‌ای قهرمان لیگ شدیم. قهرمان جام شدیم. ظرف ده روز، در سه فینال برنده شدیم. باید آن‌ها را بهترین تیم خطاب کنم.

او همچنین از پافشاری خود برای خرید دیدیه دروگبا گفت؛ مهاجمی که در نهایت خودش را به عنوان یکی از بهترین مهاجمان تاریخ لیگ برتر معرفی کرد.

 دروگبا از آن دست افراد وفاداری است که هرگز فراموش نکرد که من از مارسی او را به لیگ برتر آوردم؛ جایی که حتی انتظارش را هم نداشتند چون کارش در آن سطح را در سن خیلی پایینی آغاز نکرد. برای گنگام، مارسی و لو مان بازی کرده بود؛ پس وقتی او را برای چلسی انتخاب کردم، دقیقا به یاد دارم آبراموویچ چه سوالی از من کرد: «چه کسی؟ برای پست مهاجم چه کسی را می‌خواهی؟». با وجود تمامی نام‌های بزرگ حاضر در اروپا، گفتم دروگبا. «او دیگر کیست؟ کجا بازی می‌کند؟». گفتم: «آقای آبراموویچ پولش را بده؛ پولش را بده و حرف نزن». و دیدیه به بازیکنی برجسته برای چلسی و لیگ برتر تبدیل شد.

برای گالاتاسارای هم فوق العاده بود و وقتی به چلسی برگشت، به او گفتم: «دیگر شماره ۱ تیم نیستی ولی به کمک تو و سایر بازیکنان با تجربه برای هازاردها و ویلیان‌ها و جوانان حاضر در تیم نیاز دارم.» او بار دیگر خارق العاده ظاهر شد. برخی بازیکنان به خاطر شخصیت و کاراکتر خود از همان روز اول تا روز انتهایی اهمیت دارند.