باورم نمیشه انسانهای بالغ جمله «حیف این نسل اگه قهرمان نشیم» رو تکرار میکنن. این نسل دقیقا چه چیز خاصی هستن؟ یعنی رامین رضاییان و مجید حسینی و پورعلیگنجی و وحید امیری و قدوس بازیکنای خاصی هستن که قبلا نداشتیم و بعدا هم احتمالا نخواهیم داشت؟ شاید هم طارمی و جهانبخش و امید ابراهیمی و روزبه چشمی اینجوری باشن؟ یا میلاد محمدی و وریا غفوری و احسان حاج صفی و مسعود شجاعی و اشکان دژاگه (بماند این دو تا آخری در اصل مال نسل قبلیان که قاچاقی به این یکی تیم هم رسیدن)
تو این تیم شاید یه دونه سردار آزمون بازیکن برجستهایباشه که اونم در حد علی دایی و پیوس و مظلومیها و خیلیا دیگه نبوده. دوستان وقتی شما حتی سید جلال حسینی رو از خط دفاع بر میداری جاش روزبه چشمی میذاری و کماکان نتیجه میگیری یعنی «تیم» خوبه و خوب بودنش به هیچ بازیکنی وابسته نیست. خودتونو گول نزنین، ما حسرت نوراللهی و کنعانی زادگان و پیام نیازمند رو نمیخوریم. ما همیشه استعداد داشتیم و باز هم خواهیم دلشت. نتیجه گیری یا عدم نتیجه گیری ما در داشتن و نداشتن مربی خوب بوده نه بازیکن. وگرنه نه رامین رضاییاتن و نه وریا غفوری حتی نصف زرینچه و نوازی و خسرو حیدری و حسین کعبی و مهدیمهدویکیا نیستن، امید ابراهیمی انگشت کوچیکه نکونام در اوج نیست، دژاگه سایهی علی کریمی هم نیست، پاشازاده و خاکپور و غیره کجا پور علیگنجی کجا؟ علیرضا جهانبخش نصف میلاد میداوودی قبل مصدومیت نیست.
هی میشنوم حیف این بازیکنا حیف این استعداد میخوام حواب بدم چیزی نمگیم ولی انصافا دیگه حداقل این قدر دیگه وقیح نباشید. گور بابای کیروش و هفت حد کیروش ولی این بازیکنا چیز خاصی نیستن. حالا بماند که ۸۰٪ شون چهار سال بعد هنوز زیر سی سال دارن و اوجشون اون موقعست احتمالا.