طرفداری- به گفته ژوزه مورینیو، پس از اخراج او از منچستریونایتد، چندین و چند پیشنهاد برایش ارسال شده است.

به گزارش اسکای، پس از این که منچستریونایتد همراه با مورینیو بدترین شروع ۲۹ سال گذشته خود در لیگ را تجربه کرد، حالا با اوله گونار سولسشر روی روند بردهای پیاپی قرار دارد. مورینیو روز گذشته در بخشی از صحبت‌های خود در شبکه بین اسپورت گفت:

از این سه هفته و این تجربه رضایت دارم. قرار است چیزهای دیگری را هم تجربه کنم که در حالت عادی نمی‌توانم. اما خودم را می‌شناسم و می‌دانم که تا انتهای مارس، با رضایت خودم به مشکل خواهم خورد. مسائل را بررسی خواهم کرد. تا همین جا به سه گزینه دست رد زده‌ام چون به نظرم چیزی نبودند که من می‌خواستم. می‌خواهم آرامش خودم را حفظ کنم. هر چه فرصت بیشتری داشته باشم، بهتر می‌توانم آماده شوم. مقصد بعدی باید جایی باشد که بتواند با یک چالش مرا راضی کند.

مورینیو همچنین از حمایت شدن پپ گواردیولا و یورگن کلوپ در منچسترسیتی و لیورپول گفت؛ او اعتقاد داشت از این دو، بیش از خودش پشتیبانی لازم به عمل آمده است.

برای من به عنوان سرمربی، کار پیچیده‌تر است چون نه تنها روی فوتبال تمرکز می‌کنم، بلکه باید روی آمادگی برای آینده هم تمرکز کنم. به نظر من، آینده با آماده بودن بر اساس قواعد آغاز می‌شود. این بسیار مهم‌تر از فوتبالی است که تماشا می‌کنید و در مورد آن نظر می‌دهید. فرهنگ و قواعدی که به باشگاه منتقل می‌کنید، اهمیت بیشتری دارد و از این رو کار کمی پیچیده‌تر است.

اما موردی مثل منچسترسیتی را هم داریم؛ گواردیولا در فصل اول قهرمان نشد و اوضاع خیلی دشوار بود. مردم انتظار داشتند منچسترسیتی تیمی برنده باشد. آن‌ها پیشینه برنده شدن را هم داشتند و با (روبرتو) مانچینی و (مانوئل) پیگرینی به قهرمانی رسیده بودند. برخی از بازیکنان دو بار با تیم قهرمان شده بودند: (سرخیو) آگوئرو و (وینسنت) کمپانی. از فصل اول به سوی فصل دو، پپ تصمیمات بسیار خوبی گرفت که البته این تصمیمات مورد حمایت هم قرار گرفتند. برای مثال او (پابلو) زابالتا و (باکاری) سانیا که دو مدافع راست تیم بودند را نمی‌خواست  و همین طور (الکساندر) کولاروف و (گائل) کلیشی را. در یک تابستان چهار مدافع کناری را فروخت و چهار مدافع کناری جدید خرید. او (کایل) واکر، دانیلو، (بنجامین) مندی و یک نفر دیگر را گرفت. از او حمایت شد. 

 چند بازیکن لیورپول پیش از ورود یورگن کلوپ هم در آنجا حضور داشتند؟ آلیسون (بکر)، (ویرجیل) فن دایک، (اندرو) رابرتسون، (محمد) صلاح، (روبرتو) فیرمینو، (سادیو) مانه، فابینیو، (جورجینیو) وینالدوم و (نبی) کیتا، هیچ کدام قبل از او در آنجا حضور نداشتند. پس این یک کار عمیق و ریشه‌ای است. بنابراین وقتی از رهبری مرتبط با ساختار باشگاه صحبت می‌کنم، موضوع تنها بر سر رهبری نیست، به همه چیز و حتی تفکرات فوتبالی بر می‌گردد. اگر شما سرمربی باشید و امکان انتخاب بازیکنانی که تفکرات فوتبالی شما را دنبال کنند یا تفکراتی که فکر می‌کنید برای قهرمانی در یک رقابت بهترین هستند را داشته باشید، ماجرا از قرار دیگری است. جنبه دیگر ماجرا به این بر می‌گردد که آیا امکان چنین انتخاب‌هایی برای شما فراهم است؟

 مورینیو همچنین از ذهنیت در حال تغییر بازیکنان گفت؛ به گفته مورینیو، یکی از بازیکنانش از او خواسته است تا از انتقاد کردن از او در بین عموم دست بردارد.

به تازگی یک بازیکنی داشتم که تنها آن‌ها را هدایت می‌کردم. وقتی تیمم را در زمین هدایت می‌کنم، دوست دارم آزاد باشم چون من هم جزئی از آن خانواده هستم و می‌خواهم قادر باشم تا از هر فردی انتقاد کنم. بازیکنی داشتم که بسیار مودب بود و از من خواست: «وقتی از من انتقاد می‌کنی، لطفا می‌توانی این انتقاد را به صورت شخصی با من مطرح کنی؟». پرسیدم چرا و او پاسخ داد: «به خاطر وجهه من جلوی سایر بازیکنان؛ وقتی از من انتقاد می‌کنی، حس خوبی ندارم». او یکی از بهترین بازیکنان نسل خودش بود. امروزه در جهت برداشت خود از بازیکنان و شخصیت‌های آن‌ها باید خیلی هوشمندانه عمل کنید.