طرفداری - تیم ملی در دیدار برابر عمان در یک هشتم نهایی جام ملت‌های آسیا بار دیگر ترکیب مدافعان میانی خود را همانند بازی اول مرحله گروهی برابر یمن سازماندهی کرد. نظر کی روش، استفاده از مرتضی پور علی گنجی و مجید حسینی و نیمکت نشین کردن محمد حسین کنعانی زادگان بود.

زوج پور علی گنجی و حسینی در بازی با یمن ۴۵ دقیقه در میدان حضور داشت زیرا اشتباهات حسینی و بازی سراسیمه او سبب شد او در نیمه دوم جای خود را به پژمان منتظری بدهد با این حال کی روش در بازی با عمان دوباره از همین زوج استفاده کرد.

گرچه عمان در این مسابقه گلی به ثمر نرساند اما خط دفاعی ایران در معدود حملات جدی عمانی‌ها گهگاه متزلزل نشان می‌داد. تقدیم پنالتی در دقیقه اول مسابقه توسط مجید حسینی چیزی جز غافلگیری و عدم تمرکز در خط دفاعی نبود و در چند نوبت در جریان مسابقه، حسینی و پور علی گنجی نامطمئن نشان دادند.

مرتضی پور علی گنجی با وجود بهره مندی از کوله بازی از تجربه، نسبت به گذشته دچار افت نسبی شده است اما هنوز هم در بین مدافعان میانی تیم ملی بیش از دیگران قابل اعتماد است. مجید حسینی نتوانسته نمایش فوق العاده جام جهانی را تکرار کند و محمد حسین کنعانی زادگان با توجه به این که یک بازیکن کم تجربه در تیم ملی است به نسبت به شرایط خود، نمره قبولی کسب کرده است.

با این وجود بر خلاف ادوار گذشته جام ملت‌های آسیا که تیم ملی ایران مهره‌هایی مستحکم در قلب خط دفاع خود داشت اما در این دوره از رقابت‌ها به اندازه سایر خطوط تیم ملی که با اعتماد به نفس می‌توان از آن صحبت کرد عمل نکرده است. در این شرایط، باز نشدن دروازه تیم ملی در این ۴ بازی ارتباط مستقیم با تاکتیک‌های دفاعی تیم ملی و کمربند قدرتمند خط میانی ایران دارد.

ایران آشکارا یکی از بهترین خط میانی‌های ادوار خود را در اختیار دارد و دوندگی و جنگندگی بی امان در میانه میدان فشار را از روی خط دفاعی ایران بر می‌دارد و این نقطه قوت مهمی برای تیم کی روش است.