به نقل از اینستای یوونتوس دات آی آر

?انتقال فرنکی دی یونگ به بارسلونا و نکته‌ای درباره‌ی یوونتوس  در حالی که یوونتوس برای به دست هوادارانی جدید در گوشه و کنار دنیا به انواع و اقسام راهکارها دست زده که کمابیش موفق هم بوده؟ اما کماکان فاکتور اصلی جذب هواداران جدید انگار قرار نیست به چشم مدیران یووه بیاید.

قوی‌ بودن، قهرمان بودن و پیروز بودن قطعا مهم‌اند اما به هیچ وجه در جذب هوادار، نقششان نزدیک به نقش ستاره‌ها نیستند. همه‌ی کارهایی که آنیلی در این سالها برای جذب هوادار کرده یک طرف، خرید رونالدو یک طرف؛ اما حتی رونالدو هم نتوانسته آنقدر که انتظار می‌رفت برای یوونتوس «یوونتوسی»ِ جدید ایجاد کند. حقیقت اینست که با این که خیلی از مجذوبان رونالدو به خاطر رونالدو به یوونتوس نیز علاقه‌مند شده‌اند اما کماکان تیم مورد علاقه‌ آن‌ها رئال مادرید است و یوونتوس برای آن‌ها در درجه دوم است و «یوونتوسی» نیستند.

 

یوونتوس باید سناریوی رونالدو را برای ستارگان و استعدادان جوان تکرار کند. همانگونه که ما با دیدن بازی‌های باجو، دل پیرو، زیدان، مارکیزیو و غیره یوونتوسی شدیم، نسل جدید نیز یک‌ ستاره‌ای می‌خواهند که در تیم بزرگ دیگری به جز یوونتوس سابقه‌ی طولانی بازی نداشته باشد. قطعا کسی که ده سال پیش به خاطر رونالدو رئالی شده، تا الان آنقدر حب رئال در جانش فرو رفته که جدایی خود رونالدو که اساس رئالی بودنش بوده هم نمی‌تواند او را از رئال مادرید زده کند.

بارسلونا شب گذشته فرنکی دی یونگ، ستاره‌ی جذاب تیم ملی هلند و باشگاه آژاکس ،که مهد استعداد است، را به خدمت گرفت. بازیکنی که فوتبال را مانند یک هنرمند بازی می‌کند. 

اما آخرین بار که یوونتوس یک استعداد خرید چه بازیکنی بود؟ پائولو دیبالا؛ که اتفاقا هم در زمین فوتبال بهره‌وری بسیار مناسبی داشت هم در جذب هواداران جدید نقشی فوق العاده داشت و حجم عظیمی از کودکان و نوجوانان که در آستانه‌ی پیدا کردن حس تعلق نسبت به یک تیم بودند، به خاطر دیبالا یوونتوسی شدند.

یوونتوس اگر سی بار دیگر هم در شب برگزاری ان‌بی‌ای به آمریکا برود و برای سوپرباول برنامه ویژه داشته باشد و هزار کار دیگر انجام بدهد تاثیرش به اندازه‌ی خرید کریستین پولیسیچ آمریکایی نخواهد بود.

تعویض لوگو، اردو در کشورهای مختلف، ارتباط با تیم‌های محبوب ورزش‌های دیگر همه ‌و همه مفیدند ولی هیچکس مجذوب تیمی نمی شود که همه‌ی بازی‌هایش را یک صفر می‌برد، در تیمش نه بازیکن با خاصیت تدافعی وجود دارد، از هر بیست بازی یک بازی زیبا انجام می‌دهد و اکثر بازیکنانش نزدیک سی سال سن دارند و تکنیک و زیبایی خاصی ندارند.

این متن رو دیدم واقعا برام جالب بود نمیدونم نظرتون چیه اما منم موافقم، فرق دیبالا با کریس این بود که یه سری طرفدارای تیم های دیگه به عشق دیبالا یووه ای شدن اما کریس خیلی ها هنوزم میگن رئال به بازیکن وابسته نیست و رئال رو به رونالدو ترجیح میدن، درسته وقتی کریس اومد تعداد طرفدارا بیشتر از زمان دیبالا یود اما واقعا مدل طرفداری دیبالا با رونالدو فرق داشت، مثل خود من یه زمانی دیوونه الکس بودم عاشقش بودم و الان عاشق یووه ام حتی بدون الکس و بوفون و مارکی، یووه باید یه ستاره جوون بخره فک کنین خرید کاپیتان آژاکس با اون جسه بزرگ و چهره جذاب و قلدری خاصش، با اون که از آکادمی اومده و سالها بتونیم نگه داریمش چقدر تو هلند برای یووه طرفدار ایجاد میکنه

به نظرم خرید ستاره ها جذابه اما خرید ستاره های جذاب و جوون یه حس و شخصیت دیگه به تیم میده