این رشته از آن جهت بسیار اهمیت دارد که انسان و حیوانات باهم در ارتباط هستند و علاوه بر بیماری های مشترک، انسان ها از حیوانات تغذیه نیز می کنند و حتی بدون آنکه بدانند در کنار آن ها زندگی می کنند نمونه بارز آن هم موش ها و حشراتی هستند که گاه شاید حتی آن ها را نبینیم.
وظایف دامپزشک
- دامپزشک حیوان را چکاب میکند و بیماریش را تشخیص میدهد و بیماریهای حیوانات را مانند بیماریهای عفونی، حرکتی و تغذیهای و... را درمان میکند.
- دردی که حیوان از دچار شدن به بیماری دارد معالجه میکند.
- زخمها را شستشو داده و مداوا میکند.
- شکستگیها را درمان کرده و در صورت نیاز با استفاده ازتکنیکهای جراحی حیوان را جراحی میکند.
- به صاحب حیوان درمورد تغذیه ونگهداری مشاوره میدهد.
- به صاحب حیوان روشهای پیشگیری از بیماریهای مشترک با انسان را مانند هاری، بروسلوز، مشمشه و... را میآموزد.
- برای تشخیص بیماریها نمونه گرفته و به آزمایشگاه دامپزشکی ارسال و نتایج را تحلیل میکند.
- آزمایشهای مانند نوار قلب (ECG) ، ادار و مدفوع، سونو گرافی و... را انجام میدهد.
- کمک به بهبود زندگی انسان و دام میکند.
- انجام معاینات منظم برای بررسی سلامت حیوانات، آزمایش و واکسیناسیون آنها برای مقابله با بیماری ها را انجام می دهد.
- برای حیوانات بیمار دارو تجویز می کند.
- بررسی محل زندگی حیوانات و مشاوره دادن در خصوص راه های جلوگیری از گسترش بیماری
- مدیریت و نظارت بر پرستاران و پرسنل مراقب حیوانات را بر عهده دارد.
- پیشگیری از بروز و شیوع بیماری های قابل انتقال بین انسان و حیوان می کند.
مهارت ها
- علاقه زیاد به حیوانات و سلامت آنها – شاید از مهمترین ویژگی های یک دامپزشک خوب، علاقه مندی به حیوانات باشد زیرا در غیر این صورت امکان موفقیت زیاد در این شغل کمتر می شود.
- داشتن اطلاعات علمی خوب در مورد حیوانات
- توانایی کار در ساعات طولانی و نامنظم – زیرا گاهی ممکن است برای معالجه بیماری یک گاوداری یا مرغ داری یا هر مرکز دیگر نگهداری حیوانات ناچار باشد ساعات طولانی بدون وقفه کار کند.
- داشتن توانایی جسمی، مهارت های عملی و قدرت مشاهده خوب – گاهی اوقات برای معاینه حیوانات بزرگی مثل اسب و گاو داشتن توانایی جسمی مناسب به دامپزشک کمک می کند.
- توانایی تصمیم گیری - همچون پزشکان توانایی تصمیم گیری از مهارت های مورد نیاز برای درمان مناسب حیوانات بیمار است.
- داشتن روش دلسوزانه و صبورانه در برخورد با صاحبان حیوانات – زیرا در بسیاری از مواقع صاحبان حیوانات نسبت به حیوان دست آموز خود احساس دلبستگی زیاد پیدا می کنند و در هنگام معالجه و درمان باید به این نکته توجه زیادی داشت.
تحصیل
فارغالتحصيلان دوره دكتراي عمومي دام پزشكي ميتوانند بر حسب علاقه در بيش از 14 گرايش تخصصي مختلف در علوم دام پزشكي (آسيبشناسي ، انگل شناسي ، ميكروبيولوژي ، كلينيكال پاتولوژي ، علوم تشريحي ، بيماري هاي طيور ، بيماري هاي داخلي دام بزرگ ، بيماري هاي داخلي دام كوچك ، جراحي ، راديولوژي ، بيماري هاي ماهي و آبزيان ، بهداشت مواد غذايي ، مامائي و بيماري هاي توليد مثل و ...) و همچنين علوم پايه پزشكي و بيوتكنولوژي ادامه تحصيل بدهند. در دوره دكتراي تخصصي دام پزشكي به تناسب رشته تعداد 60 واحد تخصصي گذرانده ميشود و دانش تخصصي دانشجو در يك زمينه خاص گستردهتر ميگردد. هدف از اجراي دورههاي تخصصي دام پزشكي ، تامين اعضاي هيات علمي مورد نياز براي دانشكدههاي دام پزشكي و محققان موسسات پژوهشي وابسته و در نهايت تامين نيروي انساني متخصص مورد نياز براي خدمات تخصصي دام پزشكي است.
منبع: گزینه دو و iranianpath