در سنگنوشتهٔ DNb که در میان ستونهای آرامگاه جای دارد، داریوش با صراحت بیشتری از خود و اهدافش میگوید. این نبشتهٔ داریوش، بهصورت غریبی، شخص داریوش را در مرکز همهٔ اندیشههای سرزمینش قرار میدهد داریوش در این سنگنوشته که ۱۲ بند دارد، پس از ستایش اهورامزدا، میگوید:
بهخواست اهورامزدا من چنینم که راستی را دوست دارم و بدی را دشمن!
دوست ندارم که توانا بر ناتوان، ستم کند یا بزرگی از زیردستی زور بشنود.
هر آنچه زیباست، من آن را دوست دارم!
من دوست و بَردهٔ دروغ نیستم! تندخو نیستم!
حتی وقتی خشم مرا فرا میگیرد، با ارادهام آن را فرومینشانم.