طرفداری - کارلوس کی روش پس از جام جهانی روسیه و به امید تمام کردن کار نیمه تمام و جامانده‌اش در ۲۰۱۵، تصمیم گرفت تا پایان جام ملت‌های آسیا در تیم ملی ایران بماند. کار نیمه تمام اما همچنان نیمه تمام باقی ماند و کی روش نیز به پایان راه خود در تیم ملی رسید.

او در نشست خبری پس از شکست برابر ژاپن با تاکید بر پایان راه خود تلویحاً اعلام کرده که پس از ۸ سال دیگر سرمربی ایران نخواهد بود. این، پایانی بر دوران موفق کارلوس کی روش و آغاز برهه‌ای جدید برای تیم ملی است.

آن چه از سوی کی روش قابل پیش بینی است پذیرش هدایت تیم ملی کلمبیا و سفر به آمریکای جنوبی است. کی روش در ماه‌های اخیر با افزایش انتقاداتش از افراد مختلف از جمله وزیر ورزش پل‌های پشت سر خود را عمداً خراب کرده بود و واضح بود او به دنبال ادامه حضور در ایران نیست.

موضوعی که از فردا ذهن اهالی فوتبال را درگیر خود می‌کند حفظ و گسترش میراث مثبت و کارآمد کی روش در تیم ملی و ادامه روند مثبت در سطح قاره است. ایران امروز در سطح آسیا جایگاهی به دست آورده است که حفظ آن یک دغدغه جدی خواهد بود و به معنای ضرورت تصمیمات هوشمندانه آینده است.

با وجود این که کی روش در ماه‌ها و به ویژه هفته‌های اخیر مخالفان بیشتری پیدا کرد و علت آن لحن تند و بی محابا و گاهی غیر حرفه‌ای او بود، از آثار و نتایج حضور او در تیم ملی ایران نمی‌توان به سادگی عبور کرد. کی روش در ۲ جام جهانی روی نیمکت تیم ملی نشست، ایران را به تیمی تبدیل کرد که در آسیا یک قدرت واقعی و سرسخت بود و در مقابله با تیم‌های قدرتمند جهان تیمی از پیش تسلیم شده نبود.

با بزرگ منشی و عبور از رفتارهای گهگاه آزاردهنده کی روش، احترام به تلاش‌های او برای فوتبال ایران اجتناب ناپذیر است. کی روش مشت‌ها را برای پیروزی‌های ما گره کرد و همراه با ما شادی کرد و متأثر شد و همین کافی است تا به او احترام بگذاریم. فوتبال ایران در راه جام جهانی آینده باید به دنبال ادامه مسیر موفق خود باشد. ایران به عقب باز نمی‌گردد.