در توانایی های نیمار شکی نیس اما چی شد که بیش از حد به این بازیکن وابسته شدیم؟ خلاقیت بالای نیمار شاید باعث شد فاز هجومی تیممون به کل تنبل بشه ، چون مهمترین وظایف روی دوش نیمار بود و بقیه فقط حول محور نیمار میچرخیدن و منتظر بودن تا این ستاره ی برزیلی پاس براشون بفرسته. فقط مقایسه ی بازی رفت و بازی برگشت فصل پیش جلوی رئال خودش گویای این واقعیته. در سانتیاگو برنابئو با حضور نیمار تونستیم پا به پای رئال پیش بریم و انصافا نتیجه ی نهایی گویای وضعیت کلی بازی نبود اما در بازی برگشت بدون در اختیار داشتن مهره ی اصلیمون ، خیلی خیلی به زحمت میتونستیم راهی به محوطه ی جریمه ی رئال پیدا کنیم.
من فک میکنم که ما بدون نیمار هم میتونیم ادامه بدیم. زمانی که بارسا رو چهار/هیچ بردیم مگه نیمار واسه ما بازی میکرد؟ یا وقتی با نمایش عالی کاوانی ، دی ماریا و درکسلر تونستیم اون موناکوی پرمهره رو در فینال جام اتحادیه 4-1 ببریم ، نیمار کجا بود؟
مصدومیت نیمار بدترین خبر ممکن بود اما ما بدون اون هم میتونیم قوی باشیم. فقط مشکلمون اینه که اعتمادمون به سایر بازیکنامون کمتر شده و اونا هم اعتماد به نفس خودشونو تا حد زیادی از دست دادن. این پایان راه نخواهد بود و پی اس جی میخواد که بهتر از قبل باشه.