توی این هشت سال تصویری که از کیروش همه ی ما خیلی مشاهده کردیم اعتراضات لب خط مرد پرتغالی به داور و تیم داوری بود. او حتی به VAR هم رحم نمیکرد و از پایین زمین هم صدای اعتراضش رو به کمک داوران ویدیویی میرساند در حدی که تنها اشتباه VAR در جام جهانی 2018 پنالتی ایران مقابل پرتغال اعلام شد. خیلی ها هم بدشون نمیومد و از اون به عنوان حربه ی کیروش نام میبردند. اما این حربه اینجا دامن خود ایران را گرفت. این عکس مدافعان ایران نبودند که به داور اعتراض میکردند، خود ما نبودیم، خود مردم ایران نبود. فرق ایران و ژاپن نبود. این تصویر خودِ خودِ کارلوس بود. تجلی کیروش. البته نه لب خط بلکه وسط زمین. تفکر اعتراض به داوری به عنوان ی تکنیک فوتبالی چیزی بود که کیروش به بازیکنان ما یاد داد. مثل خوشحالی جواد نکونام جلوی نیمکت تیم قطر در بازیهای مقدماتی 2018 که از مشت های گره کرده کیروش جلوی سرمربی کره جنوبی یادگرفت. فوتبال نمونه ی کوچکی از افراد جامعه است که رسم و مرامش را از رهبرش مي آموزند. یک جامعه ی حداقل یازده نفره و رهبری به نام سرمربی. اعتراض به داوری را ما تو از یاد گرفتیم آقای کیروش.