شگفت زده شدم اما نه زیاد. گواردیولا اعتقاد دارد که رئال یکی از بهترین تیم های دهه اخیر نیست. عادی بود که او از تیمی که در چهار تا از پنج چمپیونزلیگ اخیر به قهرمانی رسیده، یاد کند اما انار در فوتبالی که آقایان تعریف می کنند، غرور مفهومی ندارد.
مربی سیتی در لیستش از یووه، بارسا و بایرن یاد کرده است. در دو تا از تیم ها خودش حضور داشته و به نظر می رسد که با این حرفها می خواهد از خود شتعریف کند. گواردیولا می گوید که قهرمانی در لیگ داخلی و ثبات در طول سال مهم است اما به نظر می رسد که این معیار فقط برای تیم هایی است که چمپیونزلیگ را نمی برند.اما انگار او می خواهد تاریخ را فراموش کند، این که هیچ چیزی در دنیای فوتبال باشگاهی مهمتر از قهرمانی اروپا نیست.
گاهی اوقات فکر می کنم که پپ یک مربی عالی است که با بارسلونا جام ها را درو کرد و تبدیل به یکی از بهترین مربیان این تمی با کسب شش جامه شد. اما با این وجود همواره به توجه مربی پرتغالی نیاز داشت. او شخصیتی نیست که بتواند جلوی زبانش را بگیرد و مودب باشد و این رفتار برای او خوشایند نیست.
کسی که خود را خردمند فوتبال می داند با این حرفها ما را شگفت زده کرده است. حرفهایش قابل احترام بود اما تردیدهایی ایجاد کرد. هدفش چه بود؟ آیا این که بدون مسی چمپیونزلیگ را نبرده، توجیه کند؟ آیا رئال را به خاطر رقابت قدیمی کوچک کند؟ به لیگ در مقابل چمپیونزلیگ اهمیت بیشتری بدهد؟ به کارش در بارسا و بایرن ارزش بگذارد؟ تصور می کنید که آیا یک مربی در NBA بگوید تیمی از واریورز بالاتر است؟ آیا چنین شخصیتی نباید محترم تر و باشخصیت تر باشد؟ این همه عقده از کجا می آید؟ آقای گواردیولا، چرا وقتی که در ظاهر در قله بالا به نظر می رسی، این قدر خودت را پایین می آوری؟”
خسوس ساچز از مارکا